مطالبه‌گری؛ تثبیت حیات جنبش‌ها دانشجویی

یکی از اتفاقات خوبی که پس از فروکش کردن کرونا و در دولت جدید رخ داد، حضور رئیس جمهور، رئیس مجلس شورای اسلامی و ریاست قوه قضائیه در دانشگاه‌های کشور و دیدار با تشکل های دانشجویی بود و این می‌تواند بزرگترین دلگرمی برای قشری باشد که به‌زودی آینده‌سازان کشور خواهند شد. بر کسی پوشیده نیست با توجه به شرایط کشور و تحریم‌های ضالمانه بر علیه مردم ایران، اکنون بیش از هر زمان دیگری وقت آن است دانشجویان و دانش آموختگان شانه‌های خود را زیر بار مسئولیت بدهند و محور دانایی و توانایی تحقق نظام پیشرفته ایرانی باشند. دانش و دانشجو، آشکار‌ترین وسیله عزت و قدرت یک کشور است‌. با این حال واقعیت آن است ذائقه دانشجویان در انجماد سیاست‌های دولت‌های ادواری گذشته و تک صدایی که تغییر کرده است و دانشجویان رغبت کمتری به فعالیت های جمعی از خود نشان می‌دادند، دمیدن حیات دوباره به کالبد جنبش دانشجویی و به حرکت و جوش و خروش در آوردن آن نیازمند دمی مسیحیایی است. این نقش را مدیران آموزش‌عالی بر عهده دارند و برای تحقق آن باید تلخی انتقاد را بر شیرینی تملق و تمجید بر خود هموار کنند. دانشجو روحی است در کالبد دانشگاه‌های ایران و دانشجویان و جوانان کشور دختر و پسر همیشه در جهت رشد و تعالی و به اهتراز در آوردن پرچم کشور ایران از هیچ کوششی دریغ نکرده‌اند. رمز پیروزی؛ وفاق ملی و عزم، همبستگی دانشجویان و ملت با دولت و حاکمیت و متقابلا دولت و حاکمیت با دانشجویان و ملت ایران است. مجاهدت‌های انجمن‌های اسلامی و تشکل‌های دانشجویی و شهدای دانشجو و قهرمانان ملی و ورزشی و استعدادهای درخشان که از بین دانشجویان دانشگاه دولتی، غیردولتی و دانشگاه آزاد اسلامی بوده است بیش از گذشته چهره ایران را در مصاف با دانشگاه‌های برتر دنیا متفاوت‌تر کرده است؛ به‌دلیل اینکه علم بدون معنویت مانند پرنده‌ای در قفس می‌ماند که روح او در کالبد است پشت میله‌های قفس... ظرفیت دانشگاه‌ها‌، اساتید و دانشجویان با توجه به پژوهش‌ها و مقالات بین المللی پذیرفته شده و با تحقیقات و توان علمی خود سبب شده‌اند ایران از کشورهای رو به پیشرفت تراز اول در سطح جهان باشد. تشکل‌ها و نشریات دانشجویی‌، انجمن‌های صنفی و تحصیلی بین رشته‌ای علمی، سیاسی و مذهبی و فرهنگی شدن دانشجویان یکی از اصلی ترین راهکارهای بقای کالبدی به نام دانشگاه است که با روح دانشجویان جان می‌گیرد. دانشجویان در ایران هر زمان که اقتضا کند در عرصه علم و پژوهش تلاش می‌کنند یا پرچم دیپلماسی کشور را بالا نگه می‌دارند و درصورت ضرورت در میدان با دفاع از خاک و ناموس خود مانند روزهای جنگ بین ایران و عراق و جبهه‌های مقاومت مدافع ناموس و جان و مال مسلمانان و یا به‌عنوان مدافع حرم برای عزت و آبروی امت اسلام جان فشانی و جهاد کرده‌اند. از دولت سیزدهم خواستار اعطای آزادی‌های بیشتری در تشکیل انجمن‌های صنفی علمی‌، سیاسی‌، فرهنگی‌، اجتماعی‌، مذهبی و هنری به دانشجویان کشور گردیم. حیات فعالیت‌های گوناگون جنبش دانشجویی در مطالبه‌گری و انتقاد تثبیت می‌شود. جامعه دانشجویی همچنان باید مطالبه‌گر و منتقد وضع موجود باشد. آغوش باز مسئولان در مقابل مطالبه‌گری و انتقاد دانشجویان امکان دمیدن روح تازه‌ای را به جنبش دانشجویی فراهم می‌آورد و قطعا اعتماد به جوانان از مهم‌ترین اسباب پایداری و استواری است.