دولت رئیسی و کنترل تورم

دشمن ملت ایران رانت‌خوار داخل و رانت‌خوار خارج است. فقط یک مثالی که به خوبی قابل تحقیق است؛ یک کیلو کاغذ روزنامه در ایران 30 هزار تومان است که تقریبا یک دلار می‌شود. در آمریکا با یک دلار 3 کیلو کاغذ روزنامه می‌دهند مابه‌التفاوت آن به جیب رانت‌خواران داخلی می‌رود که در همه زمینه‌ها چه واردات و چه صادرات این رانت‌خواران امتیازات دارند و دشمن ملت ایران هستند و در بودجه 1401 عکس العملی نسبت به رانت خواران نشان داده نشده است. رانت خواران خارجی هم که اروپا و آمریکا و چین و پوتین و... هستند که از دولت می‌خواهند منافع ملت ایران را به سیاست‌های خارجی بفروشد. بنابراین مشکل اصلی ملت در مورد اداره کشور رانت‌خواری خواهد بود. در دولت‌های گذشته هم این مشکل به‌صورت شدید‌تری مطرح بود ولی دولت‌ها هیچ عکس‌العملی نشان ندادند و بار را بر دوش فقرا انداختند. حذف دلار 4200 و تعیین نرخ 23 هزار تومان برای هر دلار یک گرفتاری زیادی برای جیب فقرا ایجاد می‌کند. کسانی که بودجه امسال را تدوین کرده‌اند استدلال می‌کنند که حذف ارز ترجیحی و تعیین نرخ 23 هزار تومان تورمی در حدود 6 یا 7 درصد را ایجاد خواهد کرد و در مقابل یارانه 45 هزار تومانی را 90 هزار تومان می‌کنند، آیا به لحاظ اقتصادی این اتفاق رخ خواهد داد؟ به‌نظر می‌رسد این اتفاق نمی‌افتد و گرفتاری جیب فقرا برای معیشت بیشتر می‌شود. در مورد مسائل تورمی دولت سیزدهم گرفتار خواهد شد، کما این‌که پیش‌بینی می‌شد برای دولت اول و دوم آقای روحانی در مورد نرخ دلار که از 3000 تومان به 25-26 هزار تومان تبدیل شود و در دولت اول روحانی روزانه 5/2 میلیون بشکه نفت به فروش می‌رسید و دلار 3000 تومانی تا پایان دولت اول روحانی ماند ولی در دولت دوم افزایش یافت. در مورد دولت آقای رئیسی از دور اول ریاست جمهوری این مشکل اتفاق می‌افتد و توفیق کنترل تورم را نخواهند داشت. با این حال باید به این نکته توجه کرد که آقای رئیسی در مقام رئیس‌جمهور به مردم وعده‌‌هایی داده که مردم منتظرند آن وعده‌ها هرچه سریع‌تر تحقق یابد و شرایط زندگی و معیشت‌شان مطلوب شود. اگر رئیس‌جمهور و دولتش نتوانند در تحقق وعده‌های داده شده و رفع مطالبات مردم موفق عمل کنند، جامعه از این شرایطی که هست به دولت و مسئولان بی‌اعتمادتر خواهد شد و این مساله سرمایه اجتماعی و پایگاه اجتماعی دولت را با ریزش محسوسی مواجه خواهد کرد.