نتایجی که در این فصل بهدست آمده گویای آن است که تعیین تیمهای مدعی تا حدود زیادی دشوار شده است. تیمهای آلومینیوم اراک، گلگهر سیرجان و حتی مسرفسنجان در کنار سپاهان نمایش خوبی داشتند. این تیمها چه در فاز دفاع و چه در حمله بسیار خوب کار میکنند و میتوانند رقبای جدی برای استقلال و پرسپولیس باشند. سرخابیها باید بجنبند و وقت خود را صرف مشکلات پیشپاافتاده نکنند. تیمهای صنعتی و سرمایهدار بسیار خوب کار میکنند و اگرچه برچسب حرفهای روی لیگبرتر خورده ولی تیمهای شهرستانی با پیشرفت محسوس میتوانند خطرآفرین باشند و حتی قهرمان شوند. بهنظرم با وجود چنین تیمهای خوبی میتوانیم تیمملی دوم را ایجاد کنیم. بهادادن بیش از اندازه فرهاد مجیدی به «ژستد» عجیب است. او خود را مهاجم آمادهای نشان نداده و بهنظرم بازیکنی که در نوک پیکان تیم بازی میکند باید تیزهوشی مناسبی داشته باشد. امیرارسلان مطهری عملکرد بهتری ارائه کرده و شاید سرمربی تیم استقلال برنامه درازمدتی برای ژستد دارد و از مطهری کمتر بازی میگیرد. عملکرد مهاجم فرانسوی خوب نیست و یامگا دیگر مهاجم خارجی استقلال بهتر کار کرده است. آبیپوشان دیدار بسیار مهمی
با سپاهان دارند و سرمربی باید بتواند از تمامی مهرههای خود به درستی استفاده کند. امین قاسمینژاد که در پدیده بسیار بازی بود بهنظرم نمیداند کجای زمین بازی کند. استقلال با شیوه ۳-۴-۳ بازی میکند و این در حالی است که خیلیها معتقدند شکل بازی این تیم ۲-۵-۳ است. ضمن اینکه امیرحسین حسینزاده خیلی خوب پشت مهاجمان حرکت میکند و مانند فرشید اسماعیلی تاثیرگذار است. در مورد شرایط پرسپولیس باید بگویم با توجه به جابهجاییهای صورت گرفته و جدایی مهرههایی چون شجاع خلیلزاده، محمدحسین کنعانیزادگان، احمد نوراللهی و شهریار مغانلو، نفراتی که به تیم آمدهاند هنوز نتوانستهاند جایگاه خود را پیدا کنند. البته که آنها بازیکنان خوبی هستند ولی زمان میبرد تا در ترکیب تیم جا بیفتند و کارایی بازیکنان جداشده در مهرههای جدید دیده نمیشود. تیمهای بزرگ همواره با فراز و نشیب مواجه هستند و البته نباید فراموش کنیم بازیکنان خوبی چون سیامک نعمتی، مهدی ترابی و عیسی آلکثیر هنوز نتوانستهاند تاثیری که در فصول قبل داشتند را در این فصل داشته باشند. متاسفانه تجربهای که در لیگبرتر داشتم، گویای آن است برخی تیمهای جویای نام که از آنها
انتظار قهرمانی نیست، در نیمفصل اول بسیار خوب ظاهر میشوند. در این فصل آلومینیوم اراک، گلگهر سیرجان و مسرفسنجان چنین نمایشی داشتند ولی هرچه لیگ جلوتر میرود آنها دچار افت میشوند و به مرور تنزل رتبه پیدا میکنند چون روند یکنواختی را برای کسب قهرمانی طی نمیکنند. البته که امیدوارم این تیمها زود خسته نشوند و افت نداشته باشند، ولی مدیریت در این زمینه بسیار مهم است و نباید رشته موفقیت پاره شود. قهرمانی تیم استقلال خوزستان در دوره پانزدهم لیگبرتر نیز یک استثنا بود ولی امیدوارم در این دوره هم با وجود چنین استثناهایی شاهد بازیهای زیباتر و جذابتری از سوی تیمهای مدعی باشیم.