روند کاهشی لژیونرها در سال آتی

تقابل سرخابی‌های پایتخت با تساوی بدون گل به پایان رسید. دربی که ویترین فوتبال ماست کیفیت و سطح آن در حدی دور از انتظار بود که گویای همه‌چیز است. توجه صرف و بیش از اندازه به نتیجه، جذابیت را فدا کرده و از بین برده است. اولویت تیم‌ها واگذارنکردن نتیجه بوده و بنابراین راهکارها در احتیاط و حفظ دروازه است. خیلی دشوار خواهد بود انتظار داشته باشیم روند بازی‌ها تماشاگرپسند و همراه با جذابیت باشد. باید در باشگاه‌ها فلسفه جدیدی برای تعریف از فوتبال ارائه شود و نباید فقط از مربیان و بازیکنان بخواهیم تغییر کنند. عدم امنیت شغلی برای سرمربیان و همکاران آنها در کارهای فنی بالاجبار آنها را به سمتی می‌برد که اولویت را در حداقل نتیجه ببینند و از بازیکنان بخواهند یا به مساوی رو بیاورند یا با اختلاف یک گل برنده شوند. سخت است فوتبال داخلی را به سمتی می‌برد که بازی‌های جذاب‌تری ببینیم. فوتبال پایه ایران دچار ایرادهای فاحشی است. متاسفانه در سطح پایه نیز بعد نتیجه‌گرایی صرف به بازیکنان آموزش داده می‌شود. فوتبالی مبتنی بر کارهای دفاعی که در آن هیچ برنامه مشخص و مدونی برای رسیدن به گل آموزش داده نمی‌شود. اگر بخش کوچکی از فوتبال ایران را مستثنی بگیریم موج غالب بر فوتبال ایران اصلی‌ترین فاکتور را که لذت‌بردن از فوتبال است به باد فراموشی سپرده‌اند. این بخش از فوتبال که فقط به کار دفاعی قوی بپردازیم و هیچ خبری از خلاقیت و آموزش وجود داشته باشد، مسلما به تیم‌های ایران آسیب می‌زند. سرمربی کروات تیم‌ملی گفته بود به رقم استعدادهای خواصی که در فوتبال ایران دیده می‌شود و آمادگی فیزیکی مطلوب، بازیکنان در مبحث تاکتیکی نسبت به کشورهای پیشرفته عقب هستند. من این صحبت او را کاملا تایید می‌کنم چون در فوتبال ایران تاکتیک تعریف شده نداریم و تیم‌ها بیشتر به‌دنبال حفظ نتیجه هستند. استعدادهای پرشماری داریم ولی باید خود را آماده کنیم تا شرایط تغییر کند. اگر به همین رویه جلو برویم در سال‌های آینده تعداد بازیکنانی که در اروپا لژیونر خواهند شد با روند کاهشی مواجه می‌شوند. آنچه امروز رخ می‌دهد فاصله بزرگی با استاندارهای جهانی دارد و دورنمای درستی را نمایان نمی‌کند. افت کیفی فوتبال ایران یک روزه و یکساله به‌وجود نیامده و اگر امروز برنامه مدون چند ساله داشته باشیم و نگاهمان را به فوتبال دنیا را تغییر دهیم، می‌توانیم در چند سال آینده اولین ثمره آن را ببینیم. تا زمانی‌که اولویت نباختن باشد راحت‌ترین کار در فوتبال بازی تدافعی است. به خودی خود نمی‌توان از چنین شکل فوتبالی ایراد گرفت ولی آنجایی نگران‌کننده می‌شود که نمود گسترده‌ای در حجم زیادی از تیم‌های ما رخ دهد. اگر چند بازی پرگل این فصل را حذف کنیم آمار ناامید کننده‌ای در تعداد گل‌های رد و بدل شده در بازی‌ها داشته‌ایم. رویکرد کلی و برنامه‌محور خود را باید بر صبوری برای تغییر مکانیسم رشد بازیکنان و کلیت ساختار فوتبال ایران قرار دهیم. چنین موضوعی به سرعت اتفاق نمی‌افتد ضمن اینکه نباید نوک پیکان مشکلات را به سمت مربیان و بازیکنان بگیریم. تمامی کسانی‌که در این موضوع دخیل هستند باید برای رفع مشکلات مشارکت کنند. حتی تیم‌های کوچک اروپایی امکانات کاملی در اختیار دارند و وقتی که مدل و سبک خاصی را از بازی ارائه کنند باعث جذابیت اسپانسرهای تصویری و تماشاگران علاقه‌مند می‌شوند.