تغذیه کودکان در سنین مختلف بسیار متفاوت است. تغذیه کودکان به 2 یا 2 بخش براساس رده سنی تا یکسالگی، 2سالگی و سپس تا 5سالگی تقسیمبندی میشود. مصرف شیر تا سن یکسالگی تغذیه اصلی کودک است و به هیج عنوان نمیتواند جایگزین غذا یا خوراکی دیگر شود. شیرخشک یا شیرمادر تا یکسالگی بهعنوان شیر اصلی بهکار میرود و مادران به هیچ عنوان نمیتوانند از شیر پاستوریزه استفاده کنند. مادران میتوانند از سن ۴ تا ۶ ماهگی نوزاد بنا بر نظر پزشک کودک یا متخصص تغذیه به او غذای کودکی دهند که لازم است حتما در زمان مناسب به کودک معرفی شود، در غیر اینصورت باعث میشود تا او در دریافت ریزمغذی و درست مغذی دچار اختلال شود، چرا که پس از ۶ ماهگی مصرف شیرخشک یا شیرمادر دیگر کفایت لازم را ندارد. مادران بین ۶ تا یکسالگی باید هر هفته مواد غذایی جدید را به کودک معرفی کنند و آن را در برنامههای غذایی کودک جای دهند، معمولا سبزیجات زودتر از میوهجات معرفی میشوند. گفتی است که مادران نباید به هیچ عنوان از شکر در غذای کودک استفاده نکنند و همچنین شکر را به میزان کمتری در غذای او جای دهند. از سن یکسالگی به بعد باید میزان شیرمادر و شیرخشک در کودکان کمتر شود و بهتدریج از شیر پاستوریزه در لیوان در برنامه غذایی آنها جایگذاری شود و پس از سن یکونیم سالگی الی 2 سالگی توصیه میشود که آنها بهصورت کامل از شیر گرفته شوند. میوهجات و سبزیجات در کنار این موارد در تغذیه کودکان استفاده میشود و بیشترین مصرف سبزیجات معمولا در غذاهایی مانند سوپ است. همچنین، گفتنی است که در میان میوهها مصرف سیب و سپس موز و خیار اولویت بیشتری برای مصرف کودک دارد. انواع حبوبات مانند سوپ و آش همراه مقداری گوشت و کربوهیدراتهایی مانند جو و رشته فرنگی و برنج و خورشتهای روزانه یکی از گزینههای بسیار مناسب در وعده غذایی کودکان یک تا دو سال است که باید مادران به آن توجه ویژهای داشته باشند. میزان روغن مصرفی کودکان در هر وعده غذایی بستگی به سن کودک میتواند یک تا 3 قاشق مربا خوری متفاوت باشد، اما این موضوع بستگی به کودک، میزان اشتها، روند وزنگیری و... دارد.