استرس؛ بزرگترین مشکل دربی

تیم‌های استقلال و پرسپولیس به تساوی در دربی 97 رضایت دادند. دو تیم به‌شدت مراقب بودند تا دروازه‌شان باز نشود. پرسپولیس بهتر بازی کرد و در خلق موقعیت نمایش مناسب‌تری در قیاس با استقلال داشت. سرخ‌پوشان تلاش کردند تا خود را به حریف تحمیل کنند و در این زمینه موفق بودند اما همانند رقیب سنتی خود به گل نرسیدند. البته در دقایق پایانی مسابقه داور برای استقلال اعلام پنالتی نکرد و در صورتی‌که این اشتباه از سوی داور رخ نمی‌داد آبی‌پوشان این فرصت را داشتند تا در صورت گل‌کردن توپ برنده دربی ۹۷ شوند. بزرگترین مشکل در دربی استرس نباختن است. در گذشته تا این اندازه بازی‌های استقلال و پرسپولیس با استرس همراه نبود اما به‌قدری این بازی را حساس می‌کنند و در مورد نتیجه آن حرف می‌زنند که تمام تمرکز دو تیم معطوف به آن می‌شود تا در این مسابقه حساس بازنده نشوند. استرسی که برای واگذارنکردن نتیجه دربی بر دو تیم غالب می‌شود بر روی کیفیت تیم‌ها اثر منفی می‌گذارد و بازیکنان قدرت ریسک ندارند. اصلا چنین اجازه‌ای از سوی کادرفنی به آنها داده نمی‌شود و به همین دلیل نهایت دقت مهره‌های هر دو تیم صرف آن می‌شود تا جایی‌که می‌شود مراقب باشند تا گل نخورند و سپس به فکر گلزنی باشند. وقتی حداقل توان تیم صرف برنامه‌های هجومی می‌شود نباید هم انتظار داشت گلی از خط دروازه‌ها عبور کند. مهم‌ترین عواقب شکست در دربی برای کادرفنی است. احتمال برکناری سرمربی افزایش می‌یابد و اگر این اتفاق هم رخ ندهد تا برگزاری دربی بعدی فشار زیادی روی کادرفنی وجود دارد. توجه به این شکست آن قدر اهمیت دارد که باعث نادیده‌گرفتن تمامی موفقیت‌های تیم می‌شود. بازیکنان هم به‌شدت زیر فشار شکست در دربی قرار می‌گیرند و به‌خصوص آنهایی که از نگاه هواداران مسبب این ناکامی هستند از سوی فرصت‌طلبان فضای‌مجازی شماتت می‌شوند. هجمه‌های وارد شده به تیم بازنده دربی از حد معمول بالاتر است و جرات ریسک‌کردن را از دو تیم، مخصوصا بازیکنان خلاق می‌گیرد. هر دو تیم دارای مهره‌های خوبی هستند و توانایی ارائه بازی‌های به مراتب بهتری را دارند اما اگر ریسک کنند و بازنده شوند با دردسرهای متعددی مواجه خواهند شد.