عربستان سعودی در حال حاضر بین 50 تا 70 درصد آب مورد نیاز خود را از آب شیرین کنها تامین میکند. در آینده این مساله محتمل است که عربستان سعودی همه آب مورد نیاز خود را از آب شیرین کنها تامین کند و حتی تا حدی کشاورزی خود را به این واسطه گسترش بدهد. هم اکنون عربستان بزرگترین آب شیرین کنهای دنیا را در اختیار دارد و بزرگترین آب شیرین کن جهان که با انرژی خورشیدی کار می کند به نام «الفجی» در کشور عربستان سعودی قرار دارد. این آب شیرین کن روزانه 60 هزار تن آب دریا را شیرین میکند. آب شیرین کن راس الخیر روزانه آب مصرفی 5/3 میلیون نفر را در ریاض تامین میکند. آب شرین کن ربیع و ینبع در غرب و جنوب هر کدام به ترتیب روزانه 600 و 550 هزار متر مکعب آب را شیرین می کنند و آب شیرین کن شعیبا ظرفیت شیرین سازی روزانه 250 هزار متر مکعب در روز را دارد. باید اضافه کرد این آب شیرین کنها برای کشور عربستان سعودی به اندازهای مثمر ثمر بوده که سعی دارد فاز دوم این آب شیرین کنها را نیز راه اندازی کند، مثلا هم اکنون عربستان سعودی در حال راه اندازی فاز دوم آب شیرینکنها شعیبا است. باید اضافه کرد که کشورمان ایران نیز شرایط مشابهی دارد اما از یک پتانسیل برخوردار است و آن این است که علوم مهندسی در ایران بسیار پیشرفته تر است و علاوه بر این ایران می تواند تکنولوژیهایی که آب دریا را شیرین می کنند و یا از آب دریا ابر باران زا تولید می کنند را توسعه بدهد. در آینده این تکنولوژیها می تواند به سمتی برود که با مصرف انرژی کمتر و با هزینه با صرفهتر اقدام به شیرین سازی آب دریا کند و علاوه بر این همانند عربستان سعودی ایران از انرژی های پاک مثل انرژی خورشیدی و یا انرژیهایی مانند انرژی هستهای برای تامین انرژی مورد نیاز آب شیرین کنها استفاده کند و تا حد زیادی از تنشهای آبی در داخل کشور بکاهد. البته باید اضافه کرد که گفته می شود ریختن نمک آب شیرین کنها به دریا به مرور زمان منجر به شورتر شدن آب خلیچ فارس نیز شده است ولی در این باره نیز کشورهای منطقه می توانند به یک توافق جمعی برسند و نمک تصفیه شده را صادر و یا به شکل دیگری دفن کنند تا محیط زیست دریاها نیز از بین نرود. در صورت عدم وجود یک پیمان جمعی زمانی که کشورهای منطقه از آب شیرین کنها استفاده میکنند هیچ دلیلی ندارد که ایران دست به این اقدام نزند.