فریاد مدافعان سلامت را چرا نمی‌شنوید؟

مدت مدیدی است مدافعان سلامت به اشکال مختلف اعم از نوشتن نامه و طومار، جمع آوری امضای زنده و الکترونیک، پیام گذاری در صفحات شخصی مسئولان در فضای مجازی، ارسال پیامک، مراجعات متعدد حضوری و... در مطالبه یک حق قانونی آنهم برقراری فوق العاده خاص باضریب ۳ با عنایت به ماده ۶۳ آیین نامه اداری استخدامی اعضای هیات علمی و بند۱۵ و۱۶ ماده ۵۴ آیین نامه اداری استخدامی اعضای غیر هیأت علمی، از مسئولان امر در دولت قبلی و فعلی از هیچ تلاش وکوششی فروگذار نکرده و بر اجرای این مهم تاکید داشته‌اند. اخیرا نیز وزیر اقتصاد بر برقراری آن جهت پرسنل خود متقاضی گردیده و مکاتباتی به انجام رسانده است. در این میان مدافعان سلامت که به روش‌های فوق الذکر در دولت قبلی مسئولان را به پاسخگویی فرا می‌خواندند، اما ‌این تلاش مطالبه‌گری مدافعان سلامت با روی کار آمدن دولت انقلابی رنگ و بویی تازه گرفت و به‌دلیل وعده‌های ظاهری و حمایت‌های کلامی مسئولان امر در برآورده ساختن مطالبات مدافعان سلامت و طرح آن در جلسات متعدد ستاد ملی مبارزه به کرونا به روال سابق اقدام نمودند، اما همچنان اقدام عملی شایان توجهی به انجام نمی‌رسد و نه تنها بارقه امیدی دیده نمی‌شود بلکه کور‌سوی امید بخش به ایشان هم در حال خاموشی گراییدن است. این سبک مواجه نا مهربانانه با مدافعان سلامت‌ که بارها مورد لطف، حمایت و محبت رهبر معظم واقع شده‌اند و نزدیک به دو سال در شرایط سخت و بحرانی شرایط حاکم بر کشور به‌خاطر همه‌گیری بیماری کرونا، در صف اول مبارزه با این ویروس قرار گرفتند، به‌نحوی که هیچ رده شغلی خارج از وزارت بهداشت حاضر به تجربه آن برای یک ساعت یا یک روز نیست و در این مسیر پر مخاطره، شهدایی از بهترین‌های کادر سلامت را تقدیم نموده‌اند‌، سبب شد تا موج دادخواهی و مطالبه‌گری و نفی هرگونه تبعیض و بی‌عدالتی به مطالبات بحق کادر سلامت را با برگزاری تجمعات مسالمت آمیز به‌منظور رساندن صدای حق خواهی خویش آغاز نمایند. -۱۵ آبان تجمع مدافعان سلامت در مقابل سازمان برنامه و بودجه در تهران.-۲۳ آبان تجمع مدافعان سلامت در شهرهای شیراز، فیروزآباد، مُهر، لامرد، آباده،نی ریز، بختگان و فراشبند استان فارس ، کرمانشاه در مقابل ساختمان اصلی دانشگاه /بیمارستان‌ها/شبکه های بهداشتی درمانی.۲۹- آبان ایلام در مقابل ساختمان اصلی دانشگاه - ۶ آذر مجددا در مقابل سازمان برنامه و بودجه در تهران و مقابل ساختمان دانشگاه در اصفهان و مسئولان بگویند این نهضت مطالبه‌گری مسالمت آمیز تا به کی ادامه باید داشته باشد؟ سوالاتی که این قشر در ذهن دارند، این است که آیا به شرایط اقتصادی حاکم بر زندگی مدافعان سلامت واقف هستید؟ آیا به شرایط سخت و طاقت فرسای مدافعان سلامت در مبارزه با این ویروس در محیط کار که هر لحظه با خاطره ابتلا و مرگ به‌همراه است، اشراف و اطلاع دارید؟آیا به برقراری فوق العاده خاص با ضرایب مختلف در سایر سازمان‌های فوق الذکر نیم نگاهی انداخته‌اید‌؟ چگونه می‌توانید برقراری «فوق العاده ویژه» که شامل تمام کارکنان دولت گردید و از قضا آخرین مجموعه در این خصوص در وزارت بهداشت بود را بر سر مدافعان منت بگذارید و نشان از سنگ تمام گذاشتن برای آنان القا نمایید؟ چگونه می‌توانید از افزایش تورم به‌دلیل افزایش حقوق کارکنان سخن بگویید در حالی که خلاف آرای شماره ۵۸۴-۵۸۵ ، ۶۶۷ و ۱۲۱۹ دیوان عدالت اداری و بند «ب» ماده ۱۲ قانون برنامه ششم توسعه میزان افزایش حقوق کارکنان را سال‌هاست طبق قانون منطبق با افزایش نرخ تورم اعلامی مقرر و اجرا ننموده‌اید؟چگونه فیش‌ها و حقوق‌ها، کارانه‌های نجومی در سایر سازمان‌های دولتی را شاهد هستید و نوبت به مدافعان سلامت وزارت بهداشت که می‌رسد با خشک دستی با آنان روبه‌رو می‌شوید؟ آیا حاضرید یک ماه در شرایط مشابه مدافعان سلامت انجام خدمت کنید و با حقوق و مزایای آنان امرارمعاش نمایید؟ سخن پایانی اینکه نگذارید رفتار تبعیض آمیز با مدافعان سلامت و نادیده انگاشتن مطالبات بحق آنان درشرایط بحرانی همه گیری کرونا، موج تجمعات گسترده‌تر را به سونامی مبدل سازد.