دیابت به دو نوع ۱ و ۲ طبقهبندی میشود که در هر دو نوع دیابت، اگر والدین قادر به تشخیص علائم و نشانههای بیماری باشند، میتوانند به کــودک خــود کمــک کنند تا با شناسایی و درمان بهموقع، شانس بیشتری در کنترل این بیماری داشته باشند. با تبدیل موادغذایی در بدن به قند ساده به نام گلوکز و سپس واردشدن به سلولها از طریق جریان خون، انرژی بدن تامین میشود. در صورتیکه قند در خون بماند و وارد سلولها نشود، قندخون افزایشیافته و در نتیجه بیماری دیابت بروز میکند؛ علت بروز این بیماری کمبود انسولین یا متوقفشدن آن است، انسولین هورمونی است که باعث ورود قند از خون به سلولها و در نهایت، تامین انرژی بدن میشود. از آنجا که دیابت نوع۱ از بیماریهای خودایمنی محسوب میشود، عامل وراثت (ژنتیک) و عوامل محیطی در آن موثر هستند. معمولا دیابت نوع1 بین کودکان و نوجوانان شایع است؛ در افراد مبتلا به دیابت نوع۱ دریافت انسولین امری لازم و ضروری است. در حال حاضر تنها و بهترین روش جبران کمبود انسولین، استفاده از انسولین به شکل تزریق است که در این خصوص والدین باید نسبت به انجام بهموقع و منظم آن توجه ویژه داشته باشند. تحقیقات در زمینه
ژندرمانی، داروهای ترمیمی با استفاده از سلولهای بنیادی و پیوند جزایر لانگرهانس، بهعنوان گزینههای احتمالی درمان وجود دارد. در دیابت نوع۲ بدن به میزان مورد نیاز انسولین تولید نمیکند یا فرآیند تولید انسولین بهخوبی صورت نمیگیرد. از عوامل اصلی بروز این نوع دیابت افزایشوزن، کمتحرکی و رژیم غذایی نادرست است. افزایش ادرار یا شبادراری، احساس تشنگی شدید و میل به نوشیدن مایعات زیاد، کاهش وزن بدون دلیل در زمان کوتاه، خستگی و کاهش انرژی و بهبود طولانیمدت زخمها، از علائم دیابت در هر دو نوع۱ و ۲ است. اولین و شایعترین علامت، شبادراری در کودکان است. علاوه بر علائم مشترک، افزایش چربی و فشارخون و نقص ایمنی از علائم دیابت نوع۲ هستند. والدین با مشاهده یک تا دو علامت باید نسبت به درمان سریع و مراجعه کودک خود به مراکزدرمانی اقدام کنند. اگر در مراحل اولیه بیماری، تشخیص زودهنگام و درمان به موقع صورت نگیرد، بدن بهدنبال تامین سوختوساز خود از طریق چربیها در مراحل بعدی برمیآید و در نهایت در انتهای بیماری اقدام به تولید اسیدی بهنام کتواسیدوز میکند؛ این اسید سمی و برای بدن بسیار خطرناک و کشنده است و نیازمند
مراقبتهای پزشکی و اورژانسی است. برای درمان دیابت نوع۲ میتوان اقداماتی از جمله ورزش، کاهشوزن و رژیمغذایی مناسب و استفاده از داروهای تجویزشده توسط پزشک مربوطه را انجام داد.