در آستانه صد روزگی دولت کارنامه دولت رئیسی را چگونه ارزیابی میکنید؟
با توجه به شعارهایی که داده شده و دوستانی که همراه آقای رئیسی آن شعارها را تکرار کردند توقع بیشتری از دولت سیزدهم دارند. انتظار میرود برنامه خود را اجرایی کنند، اما در این مدت به عنوان شهروند معمولی برنامه دقیقی مشاهده نکردم که نقطه امیدی را نشان دهد. در این مدت نمیتوان ارزیابی مثبتی از عملکرد دولت ارائه کرد. تورم رو به افزایش بوده، مشکلات معیشتی مردم افزایش یافته است. دولت هم چشم اندازی از برنامههای خود رسما نشان نمیدهد. با توجه به یکدست شدن حاکمیت و اینکه هیچ مانعی بر سر راه اصولگرایان نیست، انتظار داشتیم عملکرد بهتری داشته باشند.
در خصــوص انتصابهای بحثبرانگیز دولت و مسأله شایستــهسالاری در کابینـه آقای رئیسی چه نظری دارید؟
هر دولتی که سر کار میآید این حقــش است که افرادی را منصوب کند تا برنامههای مدنظرش عملی شود. مهم این نیست که چه کسی سر کار میآید؛ مهم این است که مجموعه عملکرد افرادی که روی کار میآیند به مجموعه شعارها و رویکردهای دولت کمک بکنند. اینگونه افراد را به کار گرفتن چقدر میتواند با توجه به حجم مشکلات موجود در کشور کارایی لازم را داشته باشند. آقای رئیسی گاه به گاه صحبت از جوانی و... میکند؛ بالاخره چهل و سه سال از عمر انقلاب میگذرد، در این مدت کلی مدیر در این کشور تربیت شده، رشد تحصیلات عالیه و تخصصهای گوناگون به وجود آمده است. اکنون افرادی که بعضا وقتی رزومه آنها را نگاه میکنیم به نظر نمیرسد مرد چنین میدانی باشند. آنچه برای جامعه مهم است نتیجه و حاصلی است که ایجاد میشود. در این مدت زمان که از روی کار آمدن دولت سیزدهم گذشته است با توجه به انتصابهای صورت گرفته و رویکرد خود دولت موفقیت مطلوبی دیده نمیشود. به نظر میرسد دولت با مشکلات عدیدهای رو به رو خواهد بود و باید پاسخگوی نیازها و شعارهایی که در ایام انتخابات به مردم داده است، باشد. آنچه تاکنون انجام شده چندان امیدوار کننده نبوده، امیدواریم در آینده
اقداماتی را ببینیم که نفعی از آن برای دولت و مردم حاصل بشود.
رای نیاوردن وزیر پیشنهادی آموزش و پرورش را میتوان نشانه شکاف در میان اصولگرایان دانست؟
در داخل مجلس به هر حال افرادی حضوری دارند که تجربه قانونگذاری دارند، درست است که اصولگرا هستند اما مشکلات کشور را میشناسند و در حوزههای انتخابیه خودشان سعی در حفظ زمینههای رای خودشان دارند و با مسائل خیلی شدید و جدی رو بهرو میشوند و طبیعتا درک این مسأله وجود دارد که با چنین افرادی مجموعه به این سنگینی را نمیشود، مدیریت کرد. البته ما انتظار نداشتیم به این زودی صدای مخالفت از مجلس به گوش برسد ولی اگر روند دولت این باشد معتقد هستم احتمالا مخالفتها در مجلس افزایش پیدا خواهد کرد.
آیا دولــت سعــی دارد صدای منتقدان را بشنود؟
نمیتوان مسائل پیش آمده در مواجهه با انتقادات آیتا... صافی گلپایگانی را همهاش به دولت مربوط کرد ولی در این مدت اینکه صدای منتقد را بشنوند، شرایط مطلوبی نداشته است. لذا چندان صدای منتقد آنچنان بلند و رسا نبود جز در موارد خاصی که به شکلهای دیگر خودش را نشان داد. فعلا اگر صحبت مخالفت است بیشتر مخالفت از جانب خود اصولگرایان شکل میگیرد. طبیعتا ادامه این روند با توجه به مشکلات موجود که هر روز افزایش پیدا میکند ممکن است جریان مقابل اصولگرایان هم کم کم به مطالبهگریهای خودش بپردازد ولی به هر صورت در این چند ماه دولت چندان به منتقدان خودش نپرداخته، چون منتقدان خیلی حضور جدی نداشتند.
انتصاب نظامیان آیا پیام خاصی را منتقل میکند؟
جامعه برداشــت خــودش را مــیکند حتـی اگر منظور خاصی هم نداشته باشند. این گونه انتصابها در جامعه انعکاس خیلی خوبی نخواهد داشت. حضور نظامیها آن هم در پستهایی مثل استانداریها، به هر حال مردم از آنها انتظار دارند وظایفی که به خوبی برایشان تعریف شده ، انجام دهند. آنها نشان دادهاند در عرصههای مدیریت سیاسی چندان موفق نیستند و برداشت جامعه هم از این رویکرد برخلاف آنچه وزیر کشور اعلام کرده این مسأله خواست مردم و نمایندگان و نخبگان نیست. افراد نظامی در دورههای گذشته نامزد شدند و مردم هم به آنها رای ندادند پیداست که مردم ارزش کار نظامیها را میدانند ولی در جایگاه خودشان، نه عرصهای که تجربه در آن ندارند.
اصــرار اصولگرایان بر اینکه اگر دولت روحانی برود، همه چیــز درست میشود آیا تغییر دولت مسأله را حل خـواهد کرد؟
برخی ایجاد توقع کردند و گفتند همه مشکلات زیر سر دولت آقای روحانی است و ایشان همه مملکت را به برجام گره زده است و... حالا جامعه انتظار دارد که این موانعــی کــه دیگر نیست و حاکمیت هم یکدست است، منهای برجام چهکار میکنند. الان وقت حرف نیســت و موقع عمل اصولگرایان است. مدتهای مدیــد و در تبلیغات انتخاباتی هم مطرح کردند و جامعه هم انتظار داشت که اینها چطور بدون توافق در برجام مشکلات مردم را کاهش دهند. وعده اصلاح سه روزه بورس را دادند و... معمولا در ابتدای کار، دولتهای جدید با نشاط و با برنامه هستند، در ابتدای کار دولت نباید امیدها کمرنگ شود، چرا که این به نفع دولت نیست که باید برای آن چارهای بیندیشند.
شرایط جامعه به نحوی است که با توجه به وضعیت بغرنج معیشتی مردم اعتماد جامعه نسبت به عملکرد مسئولان و نهادها کاهش پیدا کرده است؛ از دیدگاه شما برای بازگشت اعتماد عمومی چه باید کرد؟
هیچ راهی به جز عمل به وعدهها وجود ندارد. برخی از روسای جمهور گذشته گفتار درمانیهایی داشتند که با صحبت کردن و... امیدی در جامعه ایجاد میکردند متاسفانه در دولت آقای رئیسی، نه معاون اولش و نه رئیس دفترش هیچکدام این توانایی را در حد مطلوب نداشتند که با صرف سخن خوب گفتن امید ایجاد کنند. گذشته از این، جامعه دیگر به حرف اکتفا نخواهد کرد و عمل را می بیند. دولت اگر بنا دارد که اعتبارش را حفظ کند که به نظر میرسد خواهان این مهم است به تلاش بیشتر نیاز دارد و استفاده از افرادی که مشکلات را درک کنند و راهحلها را بدانند. الان که میبینیم نق ها شروع شده است واین رویه یک مقدار زودتر در دولت رئیسی کلید خورده است.
اصلاحطلبان چگونه میتوانند با آسیب شناسی درونی دوباره به عرصه قدرت عملی بازگردند؟
اصلاحات یک طیف گسترده است، نسبت به بعضی از جریانات جدیتر به بازنگری در عملکرد خود میپردازد و سعی میکنند از این تجربهها استفاده کنند، شاید بعضیها هم به صورت طبیعی فرصت پرداختن به این کار را پیدا نکنند اما این طور نیست که در احزاب جدی جریان اصلاحات این کار صورت نگیرد. در همان ایام انتخابات اصلاحطلبان آسیب شناسی را آغاز کردند که مشکلات کجاست؟ احتمالات برای آینده چیست؟ و وضعیت فعلی چگونه است؟ تشکیل یک حزب فراگیر در هر جریان سیاسی نیازمند یکسری اقتضائات است که اگر این اقتضائات فراهم شود شاید تشکیل یک حزب فراگیر در هر جریانی سخت و سنگین نباشد اما هنگامی که زمینههایش فراهم نباشد، ممکن است در حد یک آرمان و تئوری باقی بماند. واقعیت اینکه همه زمینهها و اقتضائات در دست جریان اصلاحات نیست، عمده این قضایا دست نهادها دیگر هم هست که به نظر میرسد احزاب توانمند را برنمیتابند. البته مسأله تشکیل حزب فراگیر در احزاب اصولگرا هم مطرح است.