100 روز از شروع به کار دولت سیزدهم گذشت. یعنی ٣٠ درصد سال اول و٧درصد ۴ سال سپری شد. اما به نظر میرسد باید یک ارزیابی از تحقق وعدههایی که در جریان تبلیغات انتخاباتی مطرح شد، بهعملآید. آقایرئیسی در یک ماه فرصت تبلیغات انتخاباتی، در چندین برنامه تلویزیونی شرکت و با برگزاری جلسات و گردهماییهای مختلف برای کسب آرای رایدهندگان، وعدههایی را مطرح کرد. همچنین سه مناظره میان کاندیداهای انتخابات ۱۴۰۰ محل دیگری برای تکرار وعدههای مختلف بود. با عنایت به یکپارچگی قوا، همراهی تمام نهادها، سازمانها و جریان اصولگرا، بهانههایی مثل کارشکنی یا نبود قوانین مناسب برای عملی نشدن وعدهها نیز وجود نخواهد داشت و باید دید که رئیس دولت توانسته چه میزان به وعدههایی که در انتخابات به مردم داده است عمل کند؟ آقای رئیسی در وعدههای خود به تغییر مدیریتی، تغییر وضع موجود به نفع مردم، تضمین قانونی رعایت حق همه مردم، پایان روابط فسادانگیز و جریان رانتخواری و برخورد با مظاهر فساد، استفاده از همه ظرفیتهای کشور و نیروهای کارآمد و اجماعسازی و تحول در نظام اجرایی و شیوه اداره کشور و مقابله با فساد و تبعیض و برداشتن ضابطههای دست و پاگیر، شناخت اقلیمی مسائل کشور علاوه بر مسائل کلان و ایجاد سامانه شفافیت و شفافسازی اقدامات اشاره داشته اما روند پیش گرفته شده در 3 ماه گذشته از عدم تحقق بخش اعظمی از این وعدهها حکایت دارد. البته نقطه اصلی وعدههای رئیس جمهور که اتفاقا اکثر نگاهها به این وعدهها و تحقق آنهاست، باز میگردد. مباحثی مثل، به حداقل رساندن یا منتفی کردن تعارض منافع در بسیاری از سطوح مثل بخش مسکن و سلامت، ساخت ۴ میلیون مسکن در ۴ سال. ایجاد یک میلیون شغل در هر سال (۴ میلیون شغل در پایان ۴ سال)، رساندن تورم به نصف میزان فعلی و پس از آن، تک رقمی کردن آن، ایجاد سامانه جامع اطلاعات اقتصادی، مدیریت بازار ارز، رفع وابستگی کالاهای اساسی و سفره مردم به نرخ ارز، اصلاح نظام بانکی کشور، سوق دادن نقدینگی به سمت تولید، کنترل گرانی و مقابله با گرانسازی، اصلاح نظام قیمتگذاری و تامین و توزیع برای حل فاصله طبقاتی، حل فاصله طبقاتی و بیعدالتی با تغییر سیاستهای نادرست اقتصادی، متناسبسازی حقوق مردم با تورم، توزیع عدالت با استفاده از ظرفیتهای اقتصادی و تامین حداقل معاش مردم با ارائه کارت خرید برای سه دهک پایین که در این حوزه نیز با توجه به تلاشهایی که صورت گرفته هنوز عملکرد چشمگیر و قابل ذکری از دولت دیده نشده و صرفا صحبتها و سخنرانیهایی در خصوص وعدههای داده شده و لزوم عمل به این وعدهها صورت گرفته است. در حوزههایی مثل سلامت و بهداشت؛ حل مشکل مسکن جوانان در آستانه ازدواج، رایگان شدن اینترنت برای دهکهای پایین جامعه رونق اقتصاد فضای مجازی، پایبندی به برجام با اقتدار خارجی در امتداد اقتدار داخلی و توجه ویژه به دیپلماسی اقتصادی در کنار دیپلماسی سیاسی و استفاده از ظرفیتهای اقتصادی منطقهای نیز به نظر میرسد که دولت کمی بیش از دیگر حوزهها عمل کرده و شاید حرفی برای گفتن داشته است. در نتیجه به نظر میرسد که به جزء موفقيت نسبی در پیشبرد واکسیناسیون که ادامه فعالیتهای دولت گذشته است و سفرهای استانی که چنانچه به نتیجه بینجامد موفقیت محسوب میشود، قضاوت درباره میزان تحقق بقیه وعدههای مطرح شده به نسبت ٧درصد دوره ریاست جمهوری و ٣٠ درصد از یکسال بهویژه در باب یک میلیون مسکن و یک میلیون شغل در یکسال را باید به قضاوت مردم سپرد.