اشتباه بي«بركت»؛ اعتراف ديرهنگــــام

آرمان ملی- امید کاجیان: اظهارات چند روز پیش دکتر حسین وطن‌پور مشاور وزیر بهداشت در یک برنامه تلویزیونی که به صورت زنده پخش می‌شد، موجی از تعجب‌ها و البته تأسف را برای افکار عمومی به همراه داشته است. اظهاراتی که درواقع می‌توان آن را نوعی اعتراف، آن‌هم از نوع اعترافاتی که حکم نوشداروی بعد از مرگ سهراب را دارند، ارزیابی کرد. وطن‌پور در گفت‌وگویش با برنامه «تهران 20» که قرار بود با عنوان بررسی روند تولید واکسن‌های داخلی باشد یک اظهار‌نظر با این مضمون بیان داشت که «اشتباه کردیم به برکت اعتماد کردیم» او خود بار دیگر به این مطلب اشاره می‌کند که واکسن برکت قرار بود تا پایان مهر ماه ۱۴۰۰، پنجاه میلیون دُز واکسن تولید کند که نکرد و ما از این جهت زیر سوال هستیم. اما بخش دیگری از اظهارات او وحشتناک‌تر است اینکه او هم مانند حسینعلی شهریاری رئیس کمیسیون بهداشت که قبلا پذیرفته بود برای تولید واکسن‌های داخلی واکسن‌های خارجی وارد نمی‌شد، اظهاراتی نسبتا مشابه با این موضوع را بیان می‌کند و اظهار داشته «حمایت‌های متعددی از این واکسن (برکت) شد و وعده‌هایی دادند که ما به این مسأله اعتماد داشتیم که واکسیناسیون ملی با واکسن داخلی انجام شود که نشد...! و بعد از آن واردات واکسن خارجی شدت گرفت.» اما سوال این است که حتی اگر واکسن برکت در همان میزان که وعده داده شد بود تولید هم می‌شد چاره حمایت از آن، عدم واردات واکسن خارجی بود؟ و یا وظیفه مسئولان درقبال چیزی که با جان مردم سر و کار دارد این بود که انتخاب را بر عهده خود مردم می‌گذاشتند تا همزمان با تولید داخل، ورود واکسن‌های خارجی را هم شدت می‌دادند و واکسیناسیون را چندین ماه زودتر شروع می‌کردیم. این چه دیدگاه غلطی است که چاره کار حمایت از تولید داخلی، عدم ورود و یا مانع‌تراشی برای اجناس خارجی است؟ درقبال کالاهای غیرضروری هم نباید چنین رویکردی داشت چه برسد به واکسن که حیاتی است. قطعا که تصمیم عدم ورود واکسن حتی با اطمینان از تولید 50 میلیون برکت در آن برهه گناه نابخشودنی است چه برسد که این میزان تولید داخلی هم در ادامه رخ نداده است. هزینه‌های میلیاردی که صرف زیرساخت‌های تولید واکسن برکت قبل از آغاز تولید آن شد، خود، این پرسش را مطرح می‌سازد که آیا اساسا کشور کرونا زده ایران، این شرایط را داشت که اولویت را روی ساخت واکسن از نقطه صفر بگذارد و آن همه هزینه‌ای که می‌توانست برای ورود بهترین واکسن‌ها به کشور شود صرف ساختمان یا زیر‌ساخت تولید شود و یا به جای تمرکز روی یک تولید داخلی خوب، چند مدل واکسن داخلی با سرنوشت‌هایی بعضا نامعلوم و یا اثربخشی‌های نامشخص، ارائه دهد؟
ادامه صفحه 6