تنها «امید»ی که به ایران برمیگردد!
در چهاردهمین سال تنهایی «امید» درنای سفید سیبری امسال نیز به ایران آمد. از آنجاکه موضوع محیط زیست و جانداران حفاظت شده هیچوقت در کشور ما جدی تلقی نشده است، در این راستا همواره با مشکلات متعددی مواجه بوده و هستیم. موضوع حفاظت از زیستگاههای تحت حفاظت بین المللی و حیوانات حفاظت شده، بهعلت «فانتزی» قلمداد شدن اینگونه فرایندها هیچوقت مورد حمایت و توجه جدی نبوده است. چه محیطبانها بهعنوان فداکارترین خادمان طبیعت با کمترین حقوق، مزایا و سخت ترین و خطرناکترین وظایف همواره در معرض خطر مرگ توسط شکارچیان غیرمجاز بوده و هم جانداران بیگناه، از این خطرات مصون نیستند. در این میان، محیطبانان صورت دفاع از محیط زیست و جانداران حفاظت شده اگر در مقام دفاع برآیند و گلولهای بهسوی قاچاقچیان و شکارچیان غیرمجاز شلیک کنند و باعث مجروح و کشته شدن آنها شوند، همچون جانیان گناهکار با آنها رفتار میشود. همین پاسداران حریم طبیعت جان برکف، بهطور شبانه روزی با انجام وظایف خود مشغول مراقبت از گونههای جانوری هستند که برخی از آنها در معرض انقراض قرار دارند. حال با این مقدمه، به موضوع اصلی یعنی ورود درنای سفید سیبری بازگردیم. ۱۴سال پیش وقتی درناهای سفید سیبری براساس غریزه و طبیعت خویش به زیستگاه زمستانی خود در گیلان مهاجرت نمودند، بهرغم اطلاعیههای مکرر سازمان محیط زیست، مبنی بر مراقبت از این مهمانهای ارزشمند و ممنوعیت شکار آنها؛ یک شکارچی نامهربان و غافل، حق میزبانی را زیر پا گذاشت و یکی از زوجین درناهای سفید را بهخاک کشیده و دیگر پرنده زیبا که مردم ایران نام «امید» را برآن نهادهاند، را تنها گذاشتند. از ۱۴سال پیش به بعد، هرساله زوج تنها مانده (امید) تنها با طی هزاران کیلومتر فاصله به زیست گیلان میآید و با یاد و خاطره جفتاش زمستان را به تنهایی سپری میکند. چه خوب بود اگر هنرمندان مصیبت «امید» درنای تنها را به تصویر کشیده و اهمیت مراقبت از حیوانات مهمان را گوشزد میکردند. کاش صدا وسیما با دستمایه قرار دادن زیستگاههای حیات وحش کشورمان و اهمیت و ارزش جهانی پرندگان مهاجر را به هموطنان یادآوری مینمودند. حیثیت جهانی کشور ما ایجاب میکند تا در زمینههای حفاظت از محیط زیست با نگاه به پرندگان مهاجر که سالیانه تعداد قابل توجهی از آنها به طمع پول کشته میشوند، توجه بیشتری در این محورها که مورد تاکید باورهای دینی ما نیز است، مبذول دارند. در یک گردش ساده و سریع در بازارهای شهرهای شمالی گیلان و مازندران تعداد قابل توجه (خودکا)ها که کوچکتر از کلاغ هستند را مشاهده مینمایید که توسط شکارچیان غیرمجاز صید و بهطور آزاد و قاچاق بهفروش میرسند. در این مسیر سازمان محیط زیست میتواند با تجمیع سمنها و تشکلهای مردمی در این زمینه اقدام به آموزش و ارتقای سطح دانش مربوطه نمایند. بیشک، بازگشت یک پرنده (امید) همواره این امید را در دل میلیونها ایرانی زنده نگاه میدارد که هنوز زندگی به دور از زشتیها و خشونتهایش جریان دارد و خبر رسیدن این پرنده به زیستگاه زمستانیاش، مورد توجه مردم سراسر کشور است، بهقول معروف تنها امیدی که سالانه به ایران میآید. امیدواریم این پرنده سالهای سال عمر کند و هر سال این اتفاق خوشایند در کشور ما رخ بدهد تا میزبان شایستهای برای او باشیم.
