محدودیت خروج از کشور زنان متاهل

هنوز هم گاه، نگاه به زن ابزاری است، اگر زمان را به عقب برگردانیم، از ابتدای بشریت، مردسالاری حاکم بوده، مرد قوی و زن ضعیف، مرد فرمانده و زن فرمانبردار بوده است. رفته رفته با کسب دانش، آگاهی، مطالعه و... منجر به افزایش مشارکت زنان در تحصیل و کار شد و با همبستگی اجتماعی با تفکر و مطالعه ی رویدادها، با درک ارزش و منزلت خود، زنان به این نتیجه رسیدند که زن و مرد دو نیمه یک واحد هستند و مردان هم پذیرای قدر و مرتبه ی زن شدند.این بود که حقوق زنان در متن قانون اساسی جای گرفت و طبق اصل بیستم قانون اساسی همه افراد ملت اعم از زن و مرد یکسان در حمایت قانون قرار دارند و از همه حقوق انسانی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی با رعایت موازین اسلام برخوردارند. و در بند چهاردم اصل سوم قانون اساسی، تامین حقوق همه جانبه افراد از زن و مرد و ایجاد امنیت قضائی عادلانه برای همه و تساوی عموم در برابر قانون ذکر گردیده. بیداری زنان باعث شد دوشادوش مردان به مطالبه ی حقوق خود بپردازند. بماند که با تمامی احوال هنوز زنان طلبکار هستند، هنوز زنان به تمام و کمال حقوق خود را دریافت نکرده‌اند.کمال هر شخص بسته به آزادی اراده اوست و گاه محدویت‌ها مانع رشد و پیشرفت بشر می شود که این محدودیت‌ها گاه برای زنان به جهت عرف بیشتر است و همین طور در قانون نیز محدودیت هایی متوجه زنان هست که یکی از این محدودیت‌ها خروج از کشور بانوان متاهل است. که با توجه به گذشت سال‌ها از تصویب این قانون و تغییر جایگاه و موقعیت زنان در جامعه این موضوع سبب مشکلاتی برای بانوان در عرصه های مختلف ایجاد کرده است، زنان ورزشکار جهت شرکت در مسابقات بین اللملی و زنان هنرمند جهت شرکت در نمایشگاه و گالری‌های خارج از کشور... و ... شده است و همچنین این موضوع اهرم فشاری علیه زنان در هنگام اختلاف است. به استناد بند 3 ماده 18 قانون گذرنامه، صدور گذرنامه برای زنان متاهل منوط به موافقت کتبی شوهر است، اما زوج مطابق ماده 19 گذرنامه می تواند هر زمان از اجازه خود عدول کند و از خروج دارنده گذرنامه جلوگیری و گذرنامه تا رفع مانع ضبط می گردد، این بدین معناست که شوهر هر زمان می تواند با مراجعه به اداره گذرنامه از اجازه خود عدول کند، البته استثناتی هم در این خصوص وجود دارد، به عنوان مثال زنانی که با شوهر خود مقیم خارج هستند و زنانی که شوهر خارجی اختیار کرده و به تابعیت ایرانی باقی مانده اند برای خروج از کشور نیاز به اجازه همسر ندارند و همچنین در موارد اضطرای نیز زنان متاهل می توانند اجازه دادستان شهرستان محل درخواست گذرنامه را اخذ نمایند، دادستان مذکور مکلف است نظر خود را اعم از قبول درخواست یا رد آن حداکثر ظرف سه روز اعلام دارد. زنان متاهل در موارد اضطراری مانند نیاز به درمان، فوت بستگان درجه یک و یا ملاقات با آن ها، سفرهای زیارتی و... می‌توانند از دادگاه درخواست خروج از کشور نمایند.که این ها همه مستلزم صرف وقت، انرژی و هزینه بسیار است و بعضا شاید هم بی نتیجه بماند.لازم به ذکر است که زوجه می‌تواند اجازه کتبی زوج جهت خروج از کشور را در عقدنامه به عنوان شروط ضمن عقد نکاح دریافت نماید که البته اداره گذرنامه این را نمی‌پذیرد و به استناد ماده 237 قانون مدنی باید الزام زوج را به انجام شرط از دادگاه خواست بنابراین بهترین راه حل جهت جلوگیری از این محدودیت زن این است که زن یک وکالت بلاعزل با موضوع اجازه خروج از کشور بدون محدودیت زمانی از شوهرش بگیرد .