حل مشکلات از طریق گفتوگو و مذاکره با طرفهای برجام یک واقعیت است که ایران باید برای آن برنامه داشته باشد وگرنه قطعا این فرصت هم میتواند از دست برود. در سالهای اخیر همواره سیاست دموکراتها چندجانبهگرایی و اجماع بینالمللی بوده است و در دوره ریاستجمهوری اوباما نیز همینگونه عمل کردند. آنها توانستند شش قطعنامه را علیه ایران به تصویب برسانند اما در همین موضوع نیز باید یک نکته را مدنظر قرار داد و آن این است که ایران و ایالاتمتحده آمریکا در شرایط متفاوتی نسبت به پیش از برجام قرار دارند. دو طرف توانستند به پای میز مذاکره بنشینند و برجام را به نتیجه برسانند. ایران فرصتهایی را به دست آورده و توانایی و قدرت خود را در مقابل فشار تحریمها نشان داده و از سویی نیز آمریکاییها به این نتیجه رسیدند که تا چه حد سیاستهای ترامپ، منطقه را در معرض تنش و بحران قرار داده است و در این تنش و بحران، رویکرد آمریکا این خواهد بود که معتقد به مدیریت این بحران هستند و نه دمیدن بر این بحرانها. اروپاییها طی دوره ریاستجمهوری ترامپ همواره تلاش میکردند که ترامپ را با خودشان همراه کنند. آنها به این نکته پی بردهاند که نابودی برجام به نفع آنها نیست و بارها تاکید کرده بودند که برجام توافقنامه امنیتی بسیار مهمی است که نباید استراتژی آن را از دست داد و هنوز هم بر همین اعتقاد هستند. با توجه به رویکردی که آمریکای بایدن به برجام دارد و راه را برای مذاکره و گفتوگو بدون پیششرطهایی که پمپئو مطرح کرده بود، باز گذاشته است، میتوان از این فرصت استفاده کرد. قطعا اگر ایران برای این همسویی و همراهی آمریکا و اروپا برنامه نداشته باشد، میتواند فشارها را بر ایران افزایش دهد اما اگر ایران بتواند با یک سیاست روشن و شفاف و در عین حال با برنامه، از این فرصت استفاده کرده و بهنوعی برجام را احیا کند، قطعا مذاکرات باتوجه به همسویی و همراهی که سیاستهای دولتهای اروپایی با آمریکا دارند، میتواند گشایشهایی را برای ایران ایجاد کند. در گام دوم باید برنامه داشته باشیم و بدانیم چگونه باید درقبال مذاکرات جدید و سناریوهای مختلف رفتار کنیم و نباید به گونهای عمل کرد و شروطی گذاشت که این فرصت درخصوص کاهش تحریمها از دست رفته و باید واقعبینانه به مساله نگاه کرد. آمدن بایدن یک فرصت است و باید یک برنامه مدون برای آن داشته باشیم. در این سالها فرازوفرودهای بسیاری در روابط ایران و آمریکا وجود داشته و همواره در یک جنگ تمامعیار بودیم که از نظر روانی و اقتصادی تمام قدرت ایران را به افول برد.