مهم کاهش آلام مردم است
در پی استقرار مجلس انقلابی، خوشبختانه دولت انقلابی، جوان و حزبالهی هم مستقر شده است. حداکثر تا دو ماه دیگر آخرین بقایای دولت قبلی تا رده بخشداری و ادارات شهرستانها از بدنه مدیریت کشور کنار گذاشته میشوند. زیاد طول نمیکشد که دیگر انتقاد از روحانی و دولتش آبی برای کسی گرم نمیکند. دیگر از دولتمردان غربزده خبری نیست که همه مشکلات کشور به وجود آنها ارجاع داده شود. مجلس و دولت میماند و کوهی از وعدهها که تحقق آنها قبلاً بهکرات مشروط به برآمدن دولت و مجلس انقلابی شده است. دولتمردان جدید قبلاً در رقابت با رقیب، مواضعی مثل مخالفت با برجام، پیوستن به FATF و یا نعمت دانستن تحریمها را با صدای بلند اعلام کردهاند که خود بهتر از هر کسی میدانند که مخالفت و موافقت با آنها به هیچوجه در جهت منافع ملی نبوده و کاملاً واضح است که این مخالفتها صرفاً ابزاری برای بردن رقیب به گوشه رینگ بوده است. بر مبنای سابقه مذکور این نگرانی جدی وجود دارد که امروز از ترس یادآوری مواضع گذشته توسط رقیب با لجاجت با مواضع اشتباه و زیانبار قبلی پافشاری شود. اگر در طول تاریخ کشوری وجود داشته که با تحریمهای همهجانبه و طولانی، بیارتباط با شبکه بانکی جهانی، بدون مراوده گسترده با دنیای خارج توانسته به پیشرفت و توسعه دست یابد، حتما ایران دومین آن خواهد شد! شعار بهظاهر زیبای «تکیه به داخل»، خامدستانه به بینیازی ارتباط با دنیای خارج تعبیر شده است. چین چهل سال پیش آینه تمامنمای شعار تکیه به داخل به معنای بینیازی از ارتباط با دنیا بود، که نتیجه آن به فقر گسترده و مرگومیر چند ده میلیونی ناشی از گرسنگی منجر شد. چین امروز در نتیجه تعاملات گسترده با دنیای خارج با صادرات سالانه ۶۰۰ میلیارد دلار به آمریکا در مقابل ۲۵۰ میلیارد دلار واردات از آن کشور، بدون شلیک یک گلوله درحال به زیر کشیدن و سبقت گرفتن از رقیب قدرقدرت خود است. این مراودات با خارج حتی با رقیب و دشمن سرسختش آمریکا نه تنها کوچکترین خدشهای به استقلال آن وارد نکرده، بلکه قدرت زیادی برای این کشور فراهم آورده تا سیاستهای خود را در سطح بینالمللی به سهولت اجرا کند. در تاریخ هیچ ملتی بدون اتکا به تواناییهای ملت خود به پیشرفت و توسعه دست نیافته است، هیچ بیگانهای پیشرفت را محض رضای خدا به ملتی دیگر هدیه نداده و نمیدهد. تکیه به داخل، به معنای بهکارگیری بدون تبعیض همه تواناییهای مردم برای حداکثر کردن منافع ملی است ولاغیر. تحریم نعمت نیست. فقط یک مورد از هزاران مورد عواقب تحریمها؛ عقب ماندن وحشتناک از واکسیناسیون کرونا حتی نسبت به کشورهای درجه دو که به اعتراف مسئول دارویی ستاد اجرایی فرمان امام ناشی از مشکلات تحریم است، برای ابطال نظریه «نعمت بودن تحریمها » کافی است. این چه نعمتی است که نمیتوانی نفت (بزرگترین منبع ارزی و امتیاز بینالمللی کشور) را بفروشی، آنچه را میفروشی زیر قیمت بدهی، آنچه را زیر قیمت میفروشی پولش را دراختیار نگیری؟! بهعنوان یک شهروند عادی دست دولتمردان و نمایندگان مجلس را میبوسم و استدعا دارم هر کاری که برای کاهش مشکلات عدیده کشور لازم است در انجام آن تردید به خود راه ندهید، حتی اگر قبلاً در رقابت با رقیب مواضع کاملاً مخالفی با آنها داشتهاید. قطعاً اگر مردم بهبودی در زندگی خود احساس کنند، مواضع قبلی شما و یادآوری رقیب در سابقه مخالفت را به سرعت فراموش خواهند کرد. به رقبای دولتمردان جدید هم باید یادآوری کرد که امروز روز مچگیری نیست.
