ادامه از صفحه یک / در این صورت میتوانیم امید داشته باشیم که امور به درستی اداره شده و در نتیجه مشکلات مردم روز به روز کمتر شوند و در نهایت رضایتمندی عمومی جایگزین بیاعتمادی شود. تصمیمگیران باید فاصلهای که بین مردم و نظام به وجود آمده است را با تدبیر کم کنند زیرا اگر چنین وضعیتی تداوم داشته باشد، بیشک هر کاری هم که در راستای بهبود وضعیت و به دست آوردن توسعه انجام شود، بینتیجه خواهد ماند. اینکه فقط منتظر بمانیم تا دستگاه قضایی با متخلفان برخورد کند، نمیتواند راهکار مناسبی برای مبارزه جدی با فساد باشد. در واقع در کنار مقابله، باید بهطور جدی برنامهریزی شود تا از طریق «پیشگیری» بتوانیم ناهنجاریهای اقتصادی را در کشور کمرنگ کنیم که این ماموریت میتواند هم از طریق قوای سهگانه انجام شود و هم میتوانیم نهادهای غیردولتی و غیرحکومتی را در مسیری بگذاریم تا بتوانند با فرهنگسازی جامعه را از خسارتهای سوءاستفادههای نا متعارف آگاه کنیم. تاکید میکنم، همه ارگانهای رسمی، نهادهای اجتماعی و مردمی و... باید خود را مکلف به تکلیف مهمی به نام فسادزدایی بدانند. اگر این امر مهم محقق شود، روزی میرسد که فساد بهطور
چشمگیری کمرنگ شود.