ادامه از صفحه یک /دخالت ابرقدرت ها به بهانه مبارزه با تروریسم و القاعده، و نجات مردم افغانستان، حاصلی جز رنج و درد و بیخانمانی با خود به همراه نداشت و تنها هدف اشغالگران، تامین منافع ملی و بالانس قدرت با رقبا در منطقه و جهان بود. به همین دلیل، امریکا در حساس ترین شرایط، و در قالب توافقی عجیب با طالبان، نیروهای نظامی، مستشاری و غیرنظامی خود را در عرض یک هفته از افغانستان خارج کرده و این کشور را با دولتی بادکنی و طالبانی آماده شده، تنها گذاشت. با توجه به مختصات سرزمینی، ژئوپولتیگ، و تنوع قومی و مذهبی، و موقعیت ویژه سرزمینی و جغرافیایی، تشکیل دولت، و ایجاد امنیت و حرکت به سمت توسعه در اقغانستان، تنها در گرو تشکیل یک دولت ملی و فراقومی، فرامذهبی است. نادیده گرفتن اقوام، و حذف گروههای قومی و مذهبی، تکثرزدایی و یکدستکردن حکومت، هر دولت مستقری در افغانستان را با چالش جنگ و درگیری و خونریزی رو بهرو خواهد ساخت، و به سقوط هر دولت انحصارگرا و قومی، خواهند انجامید. تجربه بیش از چهار دهه جنگ در افغانستان، موید این نظر است.