فوق العاده ویژه فرهنگیان و دولت جدید

در هفته‌های پایانی دولت دوازدهم پرداخت فوق‌العاده ویژه به فرهنگیان از 21 تا 27 درصد در هیات دولت تصویب و به سازمان برنامه بودجه ابلاغ شد. آموزش و پرورش نیز در هماهنگی با برنامه بودجه حکم‌های این افزایش را صادر و در دسترس فرهنگیان قرار داد. تجربه هم نشان می‌دهد زمانی که حکم‌ها صادر می‌شوند اعمال تغییرات صدرصد بوده و می‌توان روی آن حساب باز کرد. اما رئیس تازه سازمان برنامه بودجه دولت در یک رفتار و گفتاری شگفت آور در پایان مرداد نه تنها جلو پرداخت این افزایش را گرفت بلکه واریز حقوق را چند روز عقب انداخت و زمینه عصبانیت و دلخوری فرهنگیان در روزهای آغازین دولت سیزدهم را فراهم کرد. مسعود‌میرکاظمی تصویب این بند از احکام فرهنگیان را در آن زمان را غیرقانونی، پر ابهام و تا اندازه‌ای شیطنت سیاسی می‌داند؛ ادعایی که نه می‌توان تاییدش کرد نه رد! اما آن‌چه را نمی‌توان نادیده گرفت ماجرای پیگیری فوق العاده ویژه از سوی فرهنگیان در یک روند چند ساله است و گمانی نیست که جامعه معلمان کشور نباید چوب سیاسی کاری دولت‌ها و جناح‌ها را بخورند. از زمان طرح دیدگاه‌های رئیس سازمان برنامه بودجه در این باره گلایه‌ها و اعتراض‌ها از سوی فرهنگیان در فضای مجازی گسترش یافت و در برخی موارد از این فضا خارج شده و بروز واقعی یافت؛ که واپسین آن اعتراض گروهی از فرهنگیان یکشنبه 14 شهریور در برابر مجلس بود. گرچه در روزهای گذشته برخی از نمایندگان مجلس و کاربدستان آموزشی بر پرداخت فوق‌العاده ویژه در پایان شهریور تاکید کرده‌اند اما به نظر می‌آید همچنان ابهام‌هایی در این زمینه وجود دارد. در زیر تلاش می‌شود به این ابهام و البته یکی دو نکته دیگر پرداخته شود. 1- با گسترش اعتراض‌ فرهنگیان به حذف فوق العاده ویژه در حکم‌ها، برخی نمایندگان مجلس و دست‌اندرکاران در گفت‌و‌گو با رسانه‌ها گفتند که: «فوق العاده ویژه در پایان شهریور و برابر با قانون پرداخت خواهد شد.» ابهام از آن‌جا پدید می‌آید که در هیچ کدام از خبرها به درصد افزایش اشاره نشده! 21 درصد؟ 21 تا 27 درصد!؟ یا مانند دیگر کارمندان دولت 50 درصد!؟ چرا هیچ سخنی از درصد افزایش نمی‌شود!؟ این ابهام می‌تواند نگران کننده باشد! 2- نکته درد آور همین 50 درصد فوق العاده‌ ویژه دیگر کارمندان دولت است که دست بر قضا چندین سال است از آن بهره می برند! در همین اعتراض‌های مجازی که فرهنگیان ترتیب دادند عکس‌هایی از حکم‌های کارگزینی دیگر کارمندان منتشر شد که افزون بر حقوق‌های بسیار بالاتر از حقوق یک معلم، فوق العاده شغل‌هایی از یک میلیون و هفت صد هزار تا 3 میلیون دیده می‌شد و دردآورتر آن که در حکم یکی از مدیران میانی وزارتخانه آموزش و پرورش نیز این بند نزدیک 2 و نیم میلیون تومان است! نگارنده به عنوان یک آموزگار با پیشینه کاری 29 سال، میزان فوق‌العاده ویژه در حکم‌های تازه و با درصدهای 21 تا 27، نزدیک 550 هزار تومان بود که البته همین عدد هم اکنون روی هواست! اما براستی این همه تفاوت نشانه‌ی چیست؟ چرا یک معلم با مدرک کارشناسی در آموزش و پرورش و با پیشنه کاری بالای 15 سال حکم‌اش بین 4 تا 5 میلیون است و کارمندی دیگر در نهادی دیگر با همین شرایط باید 12 میلیون و 15 میلیون و 17 و حتی 20 میلیون دریافتی داشته باشد؟ این چه عدالتی است؟ به چه زبان باید گفت که فرهنگیان ناراضی از شرایط کاری می‌توانند به جامعه، خانواده‌ها و نسل‌های آینده بسیار آسیب رسان باشند! آیا کسی هست این سخن را بشنود و البته درک کند!؟ 3- خبر حذف یا دست کم، ابهام در اجرای حکم‌های تازه، در کنار خبرهای بدِ دولت و مجلس درباره رتبه بندی فرهنگیان، آن هم در آغاز سال آموزشیِ که با وضعیت کرونا با اما و اگرهای فراوانی همراه است افزون بر آن که می‌تواند آسیب‌های جدی به روند بازگشایی مدرسه‌ها وارد کند دولت سیزدهم را در ماه‌های آغازینش می تواند دچار چالش‌ کند. دولتی که یکی از شعارهای مهم‌اش مبارزه با بی عدالتی و رسیدگی به محرومان بوده و هست. گرچه این دولت می‌تواند ادعا کند که میراث‌دار شرایط پیش از خود است اما نباید فراموش کرد که وضعیتِ پیش از انتخابات همین بود که اکنون هست و شعارهای دوران انتخابات قول‌هایی بود برای بهبود شرایط بغرج آن زمان و البته اکنون. اجرای فوق‌العاده ویژه در همین حد اندک یعنی افزایش 300 تا 700 هزار تومان، نخستین آزمون دولت سیزدهم در پیوند با فرهنگیان است امید است که در این آزمون ناکام نشود.