ادامه از صفحه اول/ بهعنوان مثال در دوره محمود احمدینژاد موضوع مسکن مهر بحران اقتصادی عظیمی برای کشور ایجاد کرده که نتیجه سیاستگذاری یک وزارتخانه غیراقتصادی بوده است. همچنین در دوره اول حسن روحانی وزارت بهداشت با بیمه سلامت یک بحران اقتصادی ایجاد کرده است. این بحرانها در زمانی رخ داده که درآمد دولتها خیلی خوب بوده و بههمین دلیل هم اثرات آن در همان زمان خودش را نشان نداده است، ولی هر کدام از این اثرات منجر به تزریق نقدینگی و عدد تورمی شدید شده بود. بهتبع آن، الان که وضعیت اقتصادی خراب است، تصمیمات وزارتخانههای غیراقتصادی هم در اقتصاد اثر میگذارد و از این رو نباید درباره تیم اقتصادی که مجموع تصمیمگیریها صحبت کنیم. مهمترین نکتهای که پیشروی کابینه فعلی قرار دارد، این است که چه سوالی مهمترین سوال و پاسخ آن چیست؟ فکر میکنم مهمترین سوالی که از منظر اقتصادی میتوان پیشروی این کابینه قرار دارد این است که اقدامات این کابینه برای کاهش تورم چه خواهد بود. اولین اقدامات دولت باید منجر به کاهش تورم شود. تمام کابینه از رئیسجمهوری گرفته تا معاون اقتصادی و سازمان برنامه و بودجه و سایر وزارتخانهها بهویژه وزارت اقتصاد باید در کنار هر اقدامی طرح توجیحی داشته باشند. درواقع در کنار هر تصمیمی باید این سوال پرسیده شود که اثر این تصمیم در کاهش نرخ تورم چیست؟ هر اقدامی که باعث افزایش تورم شود، عواقب بسیار وخیمی برای کشور در پی خواهد داشت؛ چراکه با دو جهش دیگر به تورم سه رقمی خواهیم رسید. با گذشت چهار ماه از سال 1400 مشخص شده با ادامه این شرایط 50 درصد بودجه تحققناپذیر است و این کسری بودجه بیش از 50 درصدی حتما میتواند در نیمه دوم سال کشور را وارد تورم 60 درصدی کند و اگر وارد این کانال شویم با عواقب اجتماعی، سیاسی و اقتصادی عظیمی مواجه خواهیم شد.