ادامه از صفحه اول| پرسش این است که آیا کابینه آقای رئیسی در زمینه بهداشت قصد آن دارد که همانند کابینه آقای روحانی کماکان دنبال تولید واکسن باشد؟ چنانچه گفته میشود یک میلیارد دلار سرمایهای که برای تولید در اختیار شرکتهای مختلفی که در زمینه واکسن فعال بودند، گذاشته شده است که نتیجهای دربر نداشته و اگر همین مبلغ صرف واردات واکسن میشد، امروزه با جمعیت بالای واکسینه شده روبهرو بودیم و آرامستانها و بهشتزهرا و محلههای به عزاخانه تبدیل نمیشد. بخش وزارت بهداشت نیز به باور من با توجه به گذشتهای که از وزیر معرفی شده در رزومهاش از طریق فضای مجازی پیداست، بازهم باید دنبال روش آقای سعید نمکی و ستاد ملی کرونا باشد که چشم انتظار گرفتار شدن عدهای از مردم به ویروس کرونا و درنهایت با این فکر که هرکس یک نوبت کرونا گرفت، مصونیت پیدا میکند! دربخش وزارت کشاورزی نیز -که نگارنده در آن حوزه فعال هستم- نگاهی به جلو دیده نمیشود بلکه این بخش نیز از بخشهای زمینگیر شدهای که سالهاست زمینگیر هستند باز هم رونقی نخواهند دید. هرچند کابینههایی که سابقه وزارتیندارند و افراد معرفیشده -مانند دوره احمدینژاد- سابقه وزارتی ندارند، همه نگاهشان به رئیس کابینه یعنی رئیسجمهور است. در این میان، تفاوت بین آقایان رئیسی و احمدینژاد است که آدم را دلگرم میکند و امید آن دارد از این کابینه به ظاهر جوانی که معرفی شده، بتوان با توجه به نگاه آقای رئیسی، امید برونرفت از گرفتاریها را داشت. احمدینژاد با تکرویهای خود کابینهاش را از همان روزهای اول زمینگیر کرد، اما امید است آقای رئیسی با نوع نگاه فراجناحی خود، فضایی برای کابینه ایجادکند که ظرف سه، چهارماه وزرا بتوانند خود را پیدا کنند.