چند نکته درباره گزینه وزارت خارجه

حسین امیرعبداللهیان از سوی رئیس دولت سیزدهم به عنوان وزیر پیشنهادی امورخارجه معرفی شد. گزینه‌ای که از مدت‌ها قبل نیز گمانه زنی‌هایی درخصوص او وجود داشت و حتی با نمایندگان ارشد اتحادیه اروپا نیز دیدارها و رایزنی‌هایی داشته است. تخصص حسین امیرعبداللهیان، خاورمیانه است و شاید به این علت که اولویت دولت سیزدهم تقویت روابط با همسایگان و کشورهای منطقه مطرح شده است، ایشان مدنظر جهت تصدی وزارت خارجه مطرح شده است. ایشان ارتباطات خوبی با کشورهای همسایه و کشورهای عربی دارد و در منطقه نیز ایشان شناخته شده است. این مساله نیز از اهمیت برخوردار است که مذاکرات به چه کسی واگذار می‌شود و چه کسی به وین می‌رود، زیرا قسمت مهمی از سیاست خارجی ایران امروز در گرو این مساله است. مشخصا انتخاب آقای امیرعبداللهیان به تنهایی مسیر سیاست خارجی کشور را مشخص نمی‌کند و باید منتظر ماند و مشاهده کرد تیم مذاکره کننده متشکل از چه کسانی است. باید توجه داشت که وزیرخارجه حکم کاپیتان تیمی را بازی می‌کند که سرمربی آن رئیس جمهوری است و رئیس جمهوری این کاپیتان را انتخاب می‌کند تا بتواند تیمش را در عرصه سیاست خارجی مدیریت کند. وزیرخارجه امروز در متن بازی و عرصه دیپلماتیک بسیار موثر است و باید تیم دیپلماسی را هدایت کند. این که عنوان می‌شود پرونده احیای برجام توسط وزارت خارجه مدیریت شود یا به شورای عالی امنیت ملی واگذار شود، حائز اهمیت نیست، زیرا در نهایت تصمیم گیری در خصوص این پرونده در شورای عالی امنیت ملی صورت می‌گیرد که در راس آن رهبری حضور دارند. امروز این اهمیت دارد که مدیریت پرونده احیای برجام به شخصی سپرده شود که عرصه بین المللی را به خوبی بشناسد و بتواند به خوبی از منافع ملی و ظرفیت های موجود دفاع و استفاده کند. وزارت خارجه نباید به نظرات کارشناسی بی‌توجه باشد و این موارد باید مدنظر قرار گیرد تا ایران صرفا معطوف به خاورمیانه نباشد و از ظرفیت سایر کشورها نیز بهره‌مند شود. امروز رابطه با کشورهای منطقه را نمی‌توان مجزا از آن چیزی دانست که در جهان در حال رقم خوردن است و ضرورت دارد تا درکنار این وزیر پیشنهادی، تیمی قوی نیز مذاکرات وین را پیش ببرند تا یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیش روی دستگاه دیپلماسی و دولت حل و فصل شود. از سوی دیگر ارتباط های دوجانبه باید مدنظر وزیرخارجه جدید باشد تا کشور بتواند با اتکا به این ظرفیت‌های نهفته مناسبات خود را در تمامی عرصه‌ها به صورت متناسب پیش ببرد. امروز وزیرخارجه جدید نباید مرتکب اشتباه شده و صرفا تمام ظرفیت خود را معطوف به یک منطقه کند.