وضعیت تئاتر اسفناکتر از سینماست
کارگردان تئاتر با اشاره به شرایط نامناسب تئاتر در دوران کرونا از ورود افراد کمتجربه و کمدانش به فضای حرفهای تئاتر گلایه کرد. مهدی پاشایی که اجرای نمایش «داستان باغوحش» وی بهدلیل تعطیلی فعالیتهای تئاتری تماشاخانههای دولتی متوقف شده است درباره شرایط این روزهای تئاتر گفت: نمایش «داستان باغوحش» ۱۰ تیرماه اجرای خود را آغاز کرد اما تنها توانست ۲ اجرا داشته باشد چون از ۱۲ تیرماه مجموعه تئاترشهر بهدلیل وضعیت قرمزکرونا در تهران تعطیل شد با این شرایط نیز بعید میدانم تا بعداز تاسوعا و عاشورا بتوانیم اجرا داشته باشیم. وی ادامه داد: متاسفانه وضعیت کرونا شرایط را برای جامعه تئاتر بسیار سخت کرده است. وضعیت معیشتی هنرمندانی که تئاتر تنها شغلشان است خیلی خطرناک شده است. میبینیم تمام مشاغل دیگر دولتی حتی اگر تعطیل هم باشند، حقوقشان را دریافت میکنند اما برخی از مغازهدارها، کارگران روزمزد یا دستفروشها مثل ما گرفتار شدهاند که البته میبینیم حتی این افراد هم پنهانی در حال کار هستند. متاسفانه وضعیت تئاتر حتی از سینما هم اسفناکتر است و میتوان گفت تئاتر، بدبختترین صنف در این شرایط بوده است. البته خود من شغل
دیگری غیراز تئاتر دارم و ۲ سال یکبار کار میکنم اما دوستان دیگرم که تئاتر تنها حرفهشان است سخت در مضیقه هستند. پاشایی با اشاره به بیفایدهبودن اعتراضها عنوان کرد: این یک واقیعت است که تئاتر کارکردن در ایران به معنای شهیدشدن است و هرچه هم نسبت به این شرایط اعتراض کنیم بیفایده است و با این مقدار کمک هزینهای هم که اعلام شده به گروهها اختصاص دادهاند بیشتر ما را تحقیر کردهاند. چون هیچ دولتی برای تئاتر ارزش قائل نبوده است و مسائل و مشکلاتش را زیربنایی ندیدهاند.
حضور افراد کمدانش در تئاتر
این کارگردان و بازیگر تئاتر در بخش دیگری از صحبتهایش با گلایه از ورود افراد کمدانش و کمتخصص به فضای حرفهای تئاتر گفت: سالها قبل من با وجودی که در دانشگاه سینما تئاتر درس میخواندم اعتقاد داشتم که باید تجربیاتم را بیرون از دانشگاه بهدست بیاورم از همینرو سال ۷۶ که با آموزشگاه استاد سمندریان آشنا شدم سه سال در آموزشگاه دوره دیدم و در نمایش «بهسوی دمشق» نیز دستیارشان بودم. تا اینکه بعداز چندسال تجربهاندوزی سال ۸۳ تصمیم گرفتم اولین نمایشم را که «انگشتری ژنرال ماسیاس» نام داشت در سالن خورشید تئاترشهر به صحنه ببرم. این کارگردان تئاتر اظهارکرد: استاد سمندریان و خانم روستا به دیدن تئاتر من آمدند و به یاد دارم که آقای سمندریان آن زمان به من گفت تو کمی برای کارگردانی عجله کردی در حالیکه من ۸ سال تمام آموزش دیده بودم و مطالعه میکردم که تنها ۶ سالش را در کنار خود استاد سمندریان بودم اما با این وجود وی معتقد بود برای ورود من به فضای کارگردانی هنوز زود است در حالی که نمایش نیز نقدهای مثبتی دریافت کرده بود. حتی به یاد دارم در زمان ریاست حسین پاکدل بر تئاترشهر من سه سال تمام نمایشهایی را تمرین میکردم اما
برای اجرا تایید نمیشد تا بعداز سه سال بالاخره به من اجازه اجرا دادند که البته این سختگیریها خیلی خوب بود و من هنوزم از آقای پاکدل ممنونم. وی یادآور شد: الان متوجه میشوم که سختگیریها چقدر به من کمک کرده است در حالی که الان اصلا اینطور نیست و هرکسی با کمترین رزومهکاری بهراحتی میتواند کارش را به صحنه ببرد. حتی میبینیم که فلان بازیگر یا کارگردان با بازی در یکی دو کار و کارگردانی یک فیلم بدون سواد و دانش، خودش را در حد استاد میداند و ورکشاپ برگزار میکند و هزینههای کلان از هنرجویان بیاطلاع میگیرد که خروجی این کلاسها هم در حد چند سکانس در یک فیلم یا سریال میشود. در حالیکه این کار به نوعی دزدی بهحساب میآید و این افراد دزدان حرفهای هنر هستند که وجدان ندارند. پاشایی در پایان صحبتهایش درباره مطالباتی که هنرمندان تئاتر از دولت جدید دارند، بیان کرد: متاسفانه در این شرایط هنرمندان تئاتر در باتلاقی گرفتار شدهاند که مدام در حال فرورفتن در آن هستند و کاری هم از دستشان ساخته نیست. این پوسیدگی وارد پایههای تئاتر شده است در حالی که هنرمندانی که باید باشند رفتهاند و در میان کسانی هم که هستند افراد کمی
دلسوز واقعی تئاتر هستند. معتقدم این خود ما هستیم که باید برای بهبود وضعیتمان تلاش کنیم چون هیچ دولتی تا امروز کاری برای تئاتر نکرده است. در نهایت بهترین راه کار این است که خود تئاتریها دست بهکار شوند به شکلی که تصمیمگیریها بهصورت شورایی صورت بگیرد نه اینکه یک نفر بهتنهایی برای کل تئاتر تصمیم بگیرد به این ترتیب که حداقل از ۵ هزار فعال تئاتری در کشور ۵۰۰ نفرشان در این شورا حضور مستمر داشته باشند تا بتوانند مشکلات را ریشهیابی کرده و بهصورت اصولی برای بهبود شرایط تصمیمگیری کنند.
