نکاتی درباره بیماری «هپاتیت»

هر التهابی در کبد هپاتیــت نـام دارد که می‌تواند علل ویروسی یا غیرویروسی باشد. استفاده از برخی داروها، مکمل‌ها و هورمون‌های بدنسازی می‌تواند هپاتیت ایجاد کند، اما آنچه مدنظر ماست، هپاتیت ویروسی است که چهار ویروس عمده هپاتیت A ، B ، C و D را ایجاد می‌کند. انواع هپاتیتB و C از طریق سرم و خون و ترشحات بدن منتقل می‌شوند. هپاتیت C درمان قطعی دارد و معمولا با حدود 3 تا 6 ماه درمان دارویی بسته به میزان تاثیر بر کبد درمان می‌شود، هپاتیت B نوع مزمن هپاتیت است و می‌تواند بافت کبد را از بین ببرد. اما این نوع هم درمان دارد و مهمتر از آن واکسیناسیون است. در کشور ما به جهت واکسیناسیون عمومی در دو دهه اخیر تعداد مبتلایان به این بیماری روزبه‌روز رو به کاهش است؛ اگرچه هنوز عوارض آن برای بیمارانی که قبلا مبتلا بوده‌اند وجود دارد. نوع حاد این بیماری به‌خاطر واکسیناسیون کمتر دیده می‌شود، درمان این نوع هپاتیت حداقل 5 سال طول می‌کشد و باید در زمان طولانی دارو مصرف شود تا ویروس در بدن سرکوب شود. در ابتدا که بیماری حاد است بیمار با علائم عفونت‌های ویروسی همچون تب، ضعف، بی‌حالی، بی‌اشتهایی، تهوع و استفراغ و احتمالا زردی برای هر دو نوع هپاتیت B و Cمواجه است. اما برخی اوقات بیمار هیچ علائمی ندارد و هپاتیت در فازمزمن قرار دارد. توصیه می‌شود افرادی که در خانواده افراد هپاتیتی دارند و یا افرادی که در محل کار مثل مطب‌ها با وسایل پزشکی مثل سوزن دچار آسیب شده‌اند و یا معتادان به‌ویژه «تزریقی»ها قبل از آنکــه دچــار سیروزکبدی شوند؛ مورد بررسی آزمایشگاهــی قرار گیرند. آنزیم‌های کبدی در ایــن دو نوع بیماری افزایش می‌یابد، ولی خود ویروس هم قابل اندازه‌گیری در خون است اما برای همه توصیه نمی‌شود. آنچه در جامعه ما شایع است کبدچرب است که می‌تواند موجب افزایش آنزیم شود و با چند آزمایش ساده و سونوگرافی می‌توان آن را تشخیص داد. افزایش آنزیم‌های کبدی به‌صورت خفیف معمولا به‌خاطر کبدچرب است و در این حالت نیازی به بررسی‌های زیاد نیست اما بالابودن آنزیم‌های کبدی در تست‌های روتین سالانه مقدمه‌ای برای چک‌کردن ویروس‌ها از لحاظ آنتی‌بادی و آنتی‌ژن و در صورت مثبت‌بودن شمارش ویروس است.