آرمان ملی: جبهه اصلاحات ایران در بیانیهای درخصوص حوادث اخیر در خوزستان تصریح کرد: خاطره فداکاریها، مصائب و ایثارگریهای خوزستانیها در دوران دفاع مقدس در این خطه از ایران فراموش نمیشود. در این بیانیه آمده است: ریشه مشکلات خوزستان بهطور عام و مسائل آب در استانی که یکسوم آبهای سطحی کشور در آن جاری شده و سرانه آب در آن سه برابر سرانه کشور است، در دو سطح ملی و منطقهای قابل شناسایی است که به سه معضل و یک راهحل میپردازیم نخست: قرار داشتن کشور در حالت اضطرار در یک دوره طولانی هفده ساله نه به مصلحت کشور بوده و نه با توان ملت و دولت ایران تناسبی داشته است. ما ضمن تاکید بر دفاع ایران از حقوق هستهای خود، توجه مسئولان کشور را به میزان تابآوری مردم و حاکمیت جلب و اعلام میکنیم که تحریمهای طولانیمدت موجب خسارات جبرانناپذیر و ایجاد عدم تعادلهای فراوان در اقتصاد ملی، از جمله درآمدها و هزینههای دولت، درآمد و هزینه خانوارها و در نتیجه بروز نارضایتیهای گسترده شده است. دوم: افزایش تدریجی و مداوم ناکارآمدی تحتتاثیر مشکلات ساختاری و سیاستهای نظام و نیز حذف تجربههای مدیریتی کشور باعث ناامیدی مردم و
بیاعتمادی بیسابقه آنان شده است. سوم: شکاف دولت-ملت فاصله زیادی بین مردم و مسئولان ایجاد کرده است. برخلاف انتظار از فرصت انتخابات برای پرکردن این شکاف و بازسازی روابط ملت-دولت بهرهگیری نشد. اینکه با گذشت فاصله کمی از انتخابات و در آستانه استقرار دولت جدید در منطقهای که رئیسجمهور منتخب رای قابل توجهی داشته، این گونه اعتراضات بروز میکند، قابل تامل است.
راهکارهایی برای حل مشکل خوزستان
راه حل: مدل توسعه ایران در دهههای گذشته در عمل عمدتا ناپایدار، نامتوازن، غیرمشارکتی، منابعمحور و غیرفراگیر بوده است و یکی از نتایج این مدل توسعه تخریب گسترده طبیعت و محیط زیست بوده است. توجه به حجم فزاینده بحرانهای آب، هوا، خاک و محیطزیست نشان میدهد که باید برای تشکیل وزارت محیط زیست، آب و خاک و افزایش اقتدار آن در صیانت از محیط زیست مطالعات لازم صورت گیرد. ایران برای احیا و نجات طبیعت، محیط زیست و منابع طبیعیاش زمان محدودی در اختیار دارد. در سطح منطقهای توجه به مطالب زیر ضروری است:
مسئولان باید با صراحت و قاطعیت ممنوعیت هر طرح جدیدی برای انتقال آب حوضه به حوضه را اعلام و در مورد طرحهای نیمهتمام هم با بازنگری در اهداف طرحها، میزان انتقال را کاهش و مصرف را محدود به مصرف شرب کنند. اعلام این سیاست منتج به رفع بخشی از دغدغه مردم خوزستان خواهد شد.
طرحهای مدیریت منابع آب در خوزستان باید صرفا در خدمت کنترل سیلابها و مقابله با خشکسالیها باشد و تامین برق باید در حاشیه قرار گیرد. مشارکت دادن همه ذینفعان اعم از حکمرانان و فعالان محیط زیست تا مصرفکنندگان شهری، صنعتگران و کشاورزان در سیاستگذاری و مدیریت ذخیرهسازی و آزادسازی آب باید جدی گرفته شود و برای تقویت نظارت عمومی انتشار شفاف اطلاعات آب در دستور قرار گیرد.
منابع محدود باید صرف تولید ثروت بیشتر شود و ایجاد شغل جایگزین برای کشاورزان شاغل در کشاورزی ناپایدار هم در اولویت قرار گیرد.
تعدیل مصرف آب صنایع و استفاده همزمان از آب موجود و منابع جدید آب از دریا برای صنایع باید عملیاتی شود.
حفاظت از بهداشت رودخانه کارون و حذف کلیه آلودگیهای صنعتی، کشاورزی و شهری و نیز ایجاد تعادل آب شیرین و شور در خروجی کارون به اروندرود طی یک برنامه زمانی مشخص باید عملیاتی شود.
تکمیل طرحهای نیمهتمام آبرسانی به شهرها و روستاهای خوزستان و احداث تصفیهخانههای کافی برای آب شرب شهرها و روستاهای خوزستان باید در اولویت باشد.
تشکیل صندوق ویژه حمایت از فعالیتهای کوچک و متوسط و تامین منابع آن از صنایع بزرگ استان بهعنوان یک پیشنهاد ارائه میشود.
خسارات باقیمانده ناشی از سیلهای گذشته و همچنین خسارات عدم کاشت سال جاری باید با فوریت تامین و پرداخت شود.
بازسازی و احیای موقعیت پیشین این دو شهر شایسته است در قالب طرحی ملی و «پایدار» (دوستار محیطزیست) در اولویت باشد؛ هم برای ادای حق شهروندان رنجکشیدهشان و هم برای احیای این دو نماد افتخارآفرین دفاع مقدس مردم ایران.
مسئولان کشوری و استانی با حضور در اجتماعات مردمی، دیدار با سران عشایر و طوایف، گفتوگو و مذاکره با متنفذان هر منطقه و مشورت با علما، دانشگاهیان، فرهیختگان و نمایندگان گروههای اجتماعی مختلف، به راه حلها و پیریزی توسعه پایدار، متوازن، مشارکتی و فراگیرِ استان و کشور بپردازند و در این مسیر خود را از خرد جمعی، دانش بشری، تجربههای موفق سایر جوامع و مشورت با کارشناسان، اهالی فن و صاحبنظران ایرانی و غیرایرانی مستغنی ندانند. شهروندان
رنجدیده و سختکوش و سختیکشیده خوزستان شایسته تکریم و احترام و بهرهگیری عادلانهتر از منابع ملی هستند. اعتراض حق آنهاست و پاسخگوییِ مناسب به مطالباتشان آغاز فرآیند اصلاح امور است.