باید از سرمایه‌های داوری استفاده کرد

هر فردی دوست دارد به درجات عالی دست یابد. علیرضا فغانی نیز یکی از بهترین داوران فوتبال ایران به‌شمار می‌رود و باید از چنین سرمایه‌ای به‌نحواحسن استفاده کرد. در این موضوع تردیدی نیست که وی یکی از سرمایه‌های داوری ایران در آسیا و جهان بوده و تصمیم گرفته برای ادامه زندگی به استرالیا مهاجرت کند؛ ولی او تحت پرچم ایران کار قضاوت را در دیدارهای مختلف دنبال می‌کند. کوچک‌ترین ایرادی ندارد که فغانی برای قضاوت به ایران بازگردد و در سال‌های آینده نیز بتوانیم از چنین سرمایه ارزشمندی بهره ببریم ولی تردیدی در این موضوع وجود ندارد که باید از سرمایه‌های خود به بهترین شکل استفاده کنیم. درست است که فغانی تصمیمی شخصی گرفته و ممکن است افراد زیادی در کشورمان که در اصناف مختلف مشغول به کار هستند برای ادامه زندگی از کشور خارج شوند اما با توجه به مهارت و توانایی‌هایی که فغانی دارد، کمیته داوران فدراسیون فوتبال باید به شکلی عمل کند که امثال فغانی بتوانند به سطح اول فوتبال کشورمان کمک کنند. این موضوع که چرا ما نتوانستیم امثال علیرضا فغانی‌ها را در فوتبال کشورمان نداشته باشیم به این خاطر بوده که داوران همانند فوتبالیست‌ها از پایین‌ترین سطح رشد می‌کنند و به مقاطع بالاتر می‌رسند. افت سطح داوری به‌خاطر این است که تصمیمات درستی در عرصه مدیریت و هدایت داوران کشورمان صورت نمی‌گیرد. در بالاترین سطح فوتبال کشورمان تعدد حضور داوران موجب شده تا در طول یک فصل به‌صورت میانگین ۶ تا هفت قضاوت به یک داور نرسد در صورتی‌که استاندارد داوری گویای آن است که یک داور برای موفقیت در حرفه‌اش در طول فصل باید حداقل ۱۵ مسابقه را سوت بزند. این موضوع در مورد دیگر حرفه‌ها نیز صدق می‌کند و فردی که کمتر در سطح اول کار خود باشد ناخواسته افت می‌کند. خداداد افشاریان که در حال حاضر رئیس کمیته داوران است، از دل داوران کشورمان به چنین جایگاهی رسیده است. او باید بداند که شایسته‌سالاری اصل مهمی در پیشرفت سطح قضاوت داوران کشورمان است نه اینکه رضایتمندی اولویت قرار بگیرد. داورانی که اشتباهات تاثیرگذاری می‌کنند باید به سطوح پایین‌تر بروند و بهترین‌ها باقی بمانند تا بتوانند با قضاوت بیشتر به داوری کشور کمک کنند. فقدان شایسته‌سالاری منجر به کاهش داورانی در سطح فغانی شده است. مسلما کمیته داوران باید حق تمامی افرادی که زیرمجموعه‌اش هستند را بگیرد. سطح قضاوت داوران می‌تواند ارتباطی به مسائل مالی نداشته باشد چون داوری عشق است و به نوعی شهرت‌طلبی هم محسوب می‌شود، ولی نباید فراموش کنیم که داوری درجه‌بندی دارد. در تاریخ فوتبال ما جعفر نامدار، محمد فنایی و علیرضا فغانی سه داور برجسته محسوب می‌شوند که در بالاترین سطح قضاوت کرده‌اند. دیگر داورانی که به سطح آنها نرسیدند به‌خاطر اینکه فضای رقابتی مناسبی برای آنها فراهم نشده و در نتیجه هر آنچه که در چنته دارند رو می‌کنند. بهتر است ضمن ایجاد فضای رقابتی مناسب در پرداخت مطالبات داوران نیز اقدام لازم صورت گیرد تا در آینده افراد شایسته‌ای در سطح داوری داشته باشیم.