علل تعریق زیاد در بیماری‌های غدد درون‌ریز

عرق‌کــردن مکانیســم طبیعــی برای خنک نگه‌داشــتن بـدن است، هنگامی‌که تعریق بیش‌ازحد باشد به آن «هایپرهیدروز» می‌گویند که پاتولوژیک است خصوصا اگر بدون ارتباط به گرمای هوا یا فعالیت ورزشی باشد. هایپرهیدروز یا تعریق بیش از حد می‌تواند در کل بدن رخ دهد یا موضعی در ناحیه زیربغل یا کف دست باشد. در مواردی که این تعریق با کاهش وزن یا درد قفسه‌سینه یا تهوع و سرگیجه، سبکی سر همراه باشد حتما بیمار در اسرع‌وقت باید به پزشک مراجعه کند. عوامل ژنتیکی و عوامل محیطی، بیماری‌های زمینه‌ای شامل افزایش قندخون (دیابت) یا کاهش قندخون، یائسگی، اختلالات بیماری‌های تیروئید و پاراتیروئید، برخی از سرطان‌ها، حمله قلبی، عفونت، اختلالات سیستم عصبی، فئوکروموسیتوم و بعضی از دارو‌ها مثل داروی ترک اعتیاد، از اصلی‌ترین دلایل تعریق بیش‌ازحد بدن هستند. علاوه بر نگرانی ناشی از بیماری‌های زمینه‌ای، فردی که زیاد عرق می‌کند، مستعد عفونت بیشتر (خصوصا قارچی) است و ممکن است دچار انزواطلبی شود. تشخیص و درمان این عارضه توسط معاینات پزشکی و تست‌های آزمایشگاهی (بررسی غده تیروئید و قندخون...) است. کاهش استرس و روش‌های مناسب زندگی مانند حمام روزانه، استفاده از لباس‌های نخی و تونرپوستی یکی از روش‌های درمان تعریق زیاد در بیماری‌های غدد درون‌ریز است. این بیماری با مصرف دارو‌های خوراکی هم قابل‌درمان است اما این دارو‌ها عوارضی نظیر تـاری‌دید و خشکــی‌دهان به‌همراه دارند. استفاده از کرم‌های موضعی یا ترکیبات آلومینیوم‌کلراید که شامل دارو‌های ضدافسردگی هستند هم تعریق زیاد در بیماری‌های غدد درون‌ریز را درمان می‌کنند. از درمان‌های دیگر تعریق بیش‌ازحد، تزریق بوتاکس (سم بوتولونیم) است که خصوصا در درمان تعریق موضعی برای کف‌دست یا زیربغل استفاده می‌شود و این درمان موقتی بوده و به‌طور متوسط حدود ۶ ماه زمان می‌برد. در نهایت روش‌های تهاجمی‌تر درمان تعریق زیاد شامل جراحی (برداشتن غدد تعریق) یا جراحی عصب (سمپاتکتومی) است.