در تصادفات جاده ای نقش ماشین های داخلی خصوصا تصادفات منجر به فوت بسیار پررنگ است و خودروهای ژاپنی، کره ای و یا اروپایی نقش بسیار کمتری در تصادفات و یا تلفات دارند. حال اگر مشکل مهم دیگری به این شرایط اضافه کنیم فاجعه بیشتر نمایان میشود؛ کمبود و گرانی قطعات در حال حاضر و عدم ثبت سفارش و یا روند کند آن و تخصیص ارز برای قطعات خودرو که معمولا از خارج وارد میشود و در گذشته نیز بسیاری از قطعه سازان بدون مارک آنها را وارد می کردند و لیبل و مارک خود را به آن الصاق می نمودند باعث گردیده که ناوگان شخصی و تجاری در کشور در تمامی سطوح دچار فرسودگی وحشتناکی گردیده است و مردم چه در بخش تجاری و چه غیر تجاری قدرت خرید لوازم یدکی را ندارند و معمولا سعی می کنند با آن قطعه معیوب زندگی را سپری کنند. فرسایش لاستیک، جلوبندی، گیربکس، موتور، سیستم ترمز و برق نقش بسیاری در این تصادفات داشته و قیمت قطعات و سرویس دوره ای به صورت چند برابر افزایش یافته است و بخش وسیعی از مردم که شغل کارمندی و یا پایینی از لحاظ درآمد دارند و حقوق هایشان در حد 5 تا 10 میلیون تومان نیز است به هیچ عنوان توانایی تعمیر و تعویض قطعات را ندارند. در بخش
حمل و نقل جاده ای تجاری نیز اتوبوس ها، کامیون ها و کامیونت ها با فرسوذگی وحشتناکی رو به رو بوده و از فرسایش لاستیک، لنت، جلوبندی و غیره به شدت رنج می برند و این معضل در حال حاضر نقش اساسی در تصادفات جاده ای و تلفات داشته و مسئولان میبایست هرچه زودتر تا تلفات جادهای افزایش نیافته فکری به حال تامین لوازم یدکی اورجینال و با قیمت پایین نمایند وگرنه با کم شدن قرنطینه و باز شدن فضای مسافرت شاهد افزایش تلفات و تصادفات خواهیم بود که هم از لحاظ جانی و هم از لحاظ مادی هزینه های زیادی را به بخشرهای مختلف از جمله، مردم، دولت و شرکت های بیمه ای وارد خواهد نمود. عدم واردات خودروهای خارجی که دارای تکنولوژی های بسیار در ساختار بدنه و موتور و آیرودینامیک و همچنین ترمز و سیستم سوخت رسان بوده نیز باعث گردیده که سطح تکنولوژی تولیدات داخل حداقل 30 سال از سطح تکنولوژی خارج عقب باشد که این موضوع با توجه به جان و مال مردم باید مورد توجه مسئولان تصمیم گیر در مجلس و دولت باشد.