بسیاری از نامزدهای اصلاحطلب و آنهایی که وزنه محسوب میشدند و احتمال رای آوری در شورای شهر را داشتند احراز صلاحیت نشدند، به هر حال با توجه به شرایطی که شهرداری بعد از 14 سال شورای اصولگرایان پیدا کرده بود و مشکلاتی که در ساختار شهرداری و وضعیت مالی آن داشت و دو سه شهرداری که در عرض 4 سال عوض شد، بهعلاوه پروژههای ناتمامی که موجود بود، مشکلاتی برای اصلاحطلبان بهوجود آمد و آنطور که باید و شاید نتوانستند چیزی که لازمه توسعه مدیریت شهری تهران باشد را فراهم آورند. اما رویکرد مجموعه اصلاحطلبان همچنان این اعتقاد را دارند که باید در انتخابات شرکت کنند مخصوصا شورای شهر و اگر جابهجاییها انجام شود هم اشکالی ندارد و با سلائق مختلف باید شهر را اداره کرد اما حضور در انتخابات و رقابت را خواهند داشت ولی باید اعتراف کنم که دست اصلاحطلبان در بسیاری موارد بهویژه کاندیداهایی که مد نظرشان بود، بسته شد. شورای پنجم اندکی بدشانسی هم آورد، مشکلاتی که ابتدا برای شهردار اولشان پیش آمد و بعد در انتخاب شهردار دوم هم قانون بازنشستگی گریبانشان را گرفت تا شهردار اول و دومشان به فاصله کوتاهی ترک خدمت کنند و بعد هم آقای پیروز حناچی در شرایط خاصی روی کار آمد که با انبوهی از بدهیها و مشکلات دست به گریبان بود و وفور نیروهایی که می بایست هر ماه بیش از 1000 میلیارد تومان به آنها حقوق پرداخت میکردند و از طرف دیگر شورای پنجم و مجموعه مدیریت شهری اعتقاد به محدود کردن تراکم فروشی در تهران داشت و میخواستند شرایطی را ایجاد کنند که آن شفافیت لازم وجود داشته باشد و دیدید که در سایتهای مختلف بهویژه سایت شهرداری تمام پروژهها را در معرض دید قرار دادند تا شفاف سازی صورت بگیرد، به همه اینها اضافه کنید که شهرداری بهخاطر وجود تحریمهای ظالمانه دیگر کمکی نه در زمینههای زیرساخت شهری و مهمترین آنها مترو از دولت دریافت نکرد این درحالی است که قانونا باید این کمک وجود داشته باشد. از طرف دیگر شهرداری همانطور که قبلا اشاره کردم منابع درآمدیش ناپایدار بود از جمله در تراکم فروشی خودش را محدود کرده بود سعی نکرد سرمایههای شهری همچون باغات و فضای سبز را بفروشد تا درآمد زایی داشته باشد، اینها همه مواردی بودند که در سر راه مدیریت اصلاحطلبان قرار گرفت و مجموعه مدیریت شهری نتوانست آنگونه که باید توفیق خدمت پیدا بکند در زمینه حقوق کارمندان و کارگران شهرداری که آخرین رقمی که اطلاع دارم نزدیک به ماهانه 1500 میلیارد تومان ماهانه باید پرداخت میکردند که خود مشکلی بر سر راه مدیریت شهریست، اما با وجود تمامی این مشکلات شهر را اداره کردند و در مسائلی که در مجموعه ادراه شهر تعریف میشود، موفق بودند.