بستن
کد خبر: ۱۰۱۴۶۲۹

از اینکه پیراهن «رونالدو» را نگرفتم، پشیمانم

از اینکه پیراهن «رونالدو»  را نگرفتم، پشیمانم
روزنامه «اوله» چاپ آرژانتین در 25 سالگی خود مصاحبه‌ای مفصل با لیونل مسی انجام داد و با این بازیکن در خصوص بارسلونا، آینده، تیم‌ملی و اتفاقات ریز و درشت این سال‌ها صحبت کرد.
اولین خاطره‌ات از اولین شوتی که زدی، چیست؟
من 4 یا 5 ساله بودم که با توپ در زمین فوتبال حرکت کردم. اولین بازی خودم با تیم «گراندولی» را یادم هست. من با برادرهای بزرگترم و پسرعموهایم هم‌تیمی بودم چون ما همیشه باهم بازی می‌کردیم. اولین تماس توپم را یادم نیست ولی می‌دانم از سن کودکی با توپ بازی می‌کردم و در 4 سالگی به باشگاه پیوستم.
اولین گلی که زدی را یادت هست؟
من مسابقاتی که در نزدیکی خانه ما برگزار می‌شد را به‌خاطر دارم. بعد از آن در تیم نیوولز در چند رقابت شرکت کردم که ویدئوهای آنها نیز در دسترس است و پس از دیدن آنها به‌خاطر آوردم زیرا واقعا سن کمی داشتم.
ما یک عکسی دیدیم که تو با ماسک در بارسلونا بازی می‌کنی. به‌خاطر شکستگی استخوان گونه. چه شد که چنین اتفاقی رخ داد؟
فکر کنم 14 یا 15 ساله بودم که در کادتس، یکی از تیم‌های آکادمی بارسلونا مقابل اسپانیول به میدان رفتم. آنها مرا با آرنج زدند و استخوان گونه‌ام شکست. پس از آن باید در فینال کاتالونیا بازی می‌کردیم که در آن زمان برای من قهرمانی بسیار اهمیت داشت. یادم هست که برای پویول نیز چنین اتفاقی افتاده بود و او نیز با ماسک بر صورت بازی کرد. همین باعث شد تا من نیز با ماسک به میدان بروم و بتوانم بازی کنم. خیلی نمی‌توانستم بازی کنم و حتی بازی در 5 دقیقه برایم غیرممکن بود. بازی به دقیقه 30 دقیقه‌ رسیده بود که ما 3 بر صفر جلو بودیم و من 2 گل زده بودم. آنها خواستند مرا تعویض کنند ولی در آن لحظه نمی‌فهمیدم که چقدر این مصدومیت ممکن است خطرناک باشد. در آن لحظه فقط می‌خواستم در زمین فوتبال بازی کنم.
زندگی خانوادگی‌ات چطور است؟ علاقه به همسر و فرزندان؟
من واقعا خوش‌شانس هستم که در تمام روز با آنها وقتم را می‌گذرانم. بچه‌هایم را به مدرسه می‌برم، دنبالشان می‌روم تا از مدرسه به خانه آنها را بازگردانم، آنها را به فوتبال می‌برم و فعالیت‌های زیادی را با آنها می‌گذارنم که بسیار دوست‌داشتنی است.
چقدر «مسی‌بودن» سخت است؟
سخت‌تر از هر چیزی. من می‌خواهم بی‌آنکه کسی متوجه شود خرید بروم ولی مردم مرا ببینند همه چیز پیچیده خواهد شد. برخی اوقات است که شما می‌خواهی بدون فشار کار انجام دهی؛ ولی نمی‌شود. بچه‌ها چنین چیزی را دوست ندارند. آنها هم نمی‌خواهند شناخته شوند. «تیاگو» آدم خجالتی است، اما «متئو» کاملا متفاوت است و دوست دارد همه او را بشناسند.
پشیمانی‌ات چیست؟
اینکه موقع بازی مقابل رونالدو (برزیلی) پیراهنش را نگرفتم. از اینکه از او درخواست نکردم که پیراهنش را به من بدهد، زمانی‌که بچه بودم. هم رونالدو و هم بازیکنانی مثل روبرتو کارلوس که دوست داشتم الان پیراهنشان را داشته باشم.
در خصوص آخرین جامی که گرفتی بگو. تو کوپادل‌ری را گرفتی!
حقیقت این است که قهرمانی در کوپا برایم بسیار خاص بود زیرا ما در لحظات متفاوتی قرار داشتیم. ما چندین سال بود خوب نبودیم و نتایج مثبتی نمی‌گرفتیم. با این رختکن و با وجود بازیکنان جوان، قهرمانی در کوپا دل ری برایم یک اتفاق مثبت بود و برایم خیلی اهمیت داشت.
انتشار :
پربازدیدترین اخبار
تبلیغات متنی