بیماری آبسیاه با بالارفتن فشار که باعث تحلیل در عصب بینایی میشود، بهوجود میآید و بهمرور زمان میدان بینایی را محدود میکند و اگر خوب تشخیص داده نشود، بیماری پیشرفت میکند و بهطورکلی بیمار دید خود را از دست میدهد. این بیماری انواع حاد، مزمن، زاویه باز و بسته دارد، گلوکوم را در کودکان و سنین بالا داریم اما آنچه بیشتر مهم است گلوگوم در سنین بالاست که تقریبا از میانسالی شروع شده و ادامه پیدا میکند و بیشتر افرادی که مبتلا میشوند حتما سابقه خانوادگی دارند، یا بیماریهای زمینهای که برخی از این افراد مبتلا هستند. اگر بیماری آبسیاه یا گلوکوم به موقع تشخیص داده شود، با داروهای مربوطه تحت کنترل درآمده و مشکل بیماری حل میشود؛ ضمن اینکه رعایت دستورات پزشک بسیار مهم است. در صورتیکه با داروها کنترل نشود، پزشک برای عمل جراحی تصمیم میگیرد تا تحت عمل جراحی قرار گرفته و قطعا خوب میشود. در شرایط حاد، با درد و قرمزی و کاهش بینایی روبهرو میشویم که این افراد هاله نور و رنگارنگی را در غروب دارند. این افراد اگر به پزشک مراجعه کنند، با لیزر مشکل بیماری حل میشود. افرادی که دچار بیماری حاد نیستند و بهصورت مزمن و
بیصدا بوده، بسیار خطرناک هستند. در این افراد سابقه خانوادگی وجود دارد و حتما باید به پزشک مراجعه کرده و معاینه شوند. مهمترین مساله در این افراد کاهش میدان بینایی و اطراف بینایی است که اتفاق میافتد و اگر به پزشک مراجعه نکنند، به دید تونلی تبدیل میشود. خوشبختانه مراجعات بیماران برای درمان به چشمپزشک بیشتر شده است و با دارو و اعمال جراحی قابل کنترل است و اگر بیمار به موقع مراجعه کند، هیچ بیماری نابینا نمیشود، اما اینکه برخی بینایی خود را از دست میدهند که این بهخاطر این است که در فاز نهایی به پزشک مراجعه میکنند و حدود 90 درصد عصب بینایی از دست رفته است.