ظریف رئیس‌جمهورساز خواهد شد

انتشار فایل صوتی گفت‌وگوی آقای محمد جواد ظریف می‌تواند در ادامه خرابکاری‌های دشمنان این کشور باشد که اخیرا در حوزه‌های امنیتی و نظامی دست به تخریب زده بودند. شاید این اتفاق از طریق شنود دفتر آقای‌ظریف یا دستبرد به مرکز تحقیقات ریاست جمهوری انجام شده باشد. همچنین ممکن است افرادی در داخل این طور تشخیص داده باشند که برای انجام برخی تسویه حساب‌ها و از منظر خودشان، ایجاد دو قطبی جدید در ساختار روابط و مناسبات داخل کشور از این روش استفاده کنند. چند فرایند در این رویداد قابل تامل است. فرایند اول این است که بسیاری از ایرانیان، آنچه در این فایل گفته شده را می‌دانستند. می‌دانستند که در عرصه روابط منطقه‌ای و سیاست بین‌‎المللی،‌ میدان بر دیپلماسی و منافع ملی رجحان دارد. سال‌هاست که می‌دانستیم وزارت امور خارجه سیاست داخلی در منطقه را تبیین نمی‌کند. می‌دانستیم با وجود انتقاداتی که به حضور ایران در سوریه مطرح می‌شد، تعارضاتی نیز میان تصمیم‌گیران مختلف در داخل کشور وجود دارد. می‌دانستیم که در 200 سال گذشته، از زمان پترکبیر و در ادامه سیاست خاندان رومانوف در دوره تزاری، در دوره اتحاد جماهیر شوروی و سپس در دولت ملی‌گرا و تمرکزگرای نزدیک به میراث تزاری، یعنی پوتین و شرکای او، دولت روسیه یک سیاست را در قبال ایران اتخاذ کرده است. این سیاست این بوده که ایران نباید آنقدر قوی شود که تهدیدی جدی برای روسیه باشد و ایران نباید آنقدر ضعیف شود که به دامن غرب بیفتد. سیاست روسیه در 200 سال گذشته این بود که ایران همواره در حالت احتضار باقی بماند، نه قوی و نه ضعیف باشد. هیچ فرقی نمی‌کند که چه دولتی در روسیه یا ایران سر کار باشد. کسی حق ندارد دولت روسیه را درباره این سیاست ملامت کند، زیرا هر دولتی منافع ملی خود را بر کشور رقیب رجحان می‌دهد. بدیهی است که اگر ما روابط درستی با دیگر ارکان قدرت بین‌المللی یعنی چین، اروپا و آمریکا نداشته و همه تخم مرغ‎ها را در سبد روسیه یا چین بگذاریم، نتیجه‌ای جز این حاصل نخواهد شد. در روابط ایران و عربستان نیز می‌دانستیم که سنگ‌اندازی‌های درونی چه مزاحمت‌هایی ایجاد می‌کند و دولت عربستان دچار چه توهماتی در داستان یمن است. تفاوتی که حالا ایجاد شده، این است که مقامی رسمی در حد وزیر امور خارجه، بر همه این گمانه‌زنی‌ها مهر تایید زده است. ظریف گفته روابط خارجی، بین‌المللی و منافع ایران تحت تاثیر و در تعارض با سیاست‌های ایدئولوژیک نهادهای خاصی است که ظریف از آن‌ها به عنوان میدان یاد کرده است. سوال بعدی این است که آقای ظریف به عنوان دیپلماتی حرفه‌ای و انسانی ذاتا توام با احتیاط یا مدارا آیا حدس نمی‌زد، این صحبت‌ها درحالی که خود او هنوز وزیر امور خارجه بوده و درگیر یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌های بین‌المللی در وین است، لو برود؟ یکی از احتمالات این است که آقای ظریف این سخنان را مطرح کرده است تا این‌ها شنیده شود. شاید یک برداشت این باشد که بخشی در دولت، تصمیم داشت، بدون اطلاع ظریف با صداوسیما، گاندوسازها و کسانی که در این سال‌ها مزاحمت‌های جدی برای دولت روحانی ایجاد کردند، یکجا تسویه حساب کنند. تعبیر دیگر نیز می‌توان بر مبنای دخالت سرویس‌های خارجی برای تخریب روابط ایران و روسیه در مذاکرات وین باشد. یکی از آثار این اتفاق آن است که آقای ظریف را از صحنه رقابت انتخاباتی خارج کرد. آقای ظریف با این اظهارات در صحنه عینی سیاسی در ایران آسیب دید. نهادهایی که ظریف در فایل صوتی درباره آن‌ها صحبت کرده، به راحتی از او نخواهند گذشت ولی به ظریف این موقعیت داده شده که حالا به عنوان چهره‌ای رئیس جمهور ساز در صحنه حاضر شود. زمانی نگران این بودند که مبادا رئیس جمهور شود، حالا می‌تواند رئیس جمهور تعیین کند.