این یک پیش‌نویس است، سند نهایی نیست

ادامه از صفحه اول/ الان برابر دو اصل خوانده شده، آقای ظریف متنی را امضاءکرده که این امضای نهایی نیست چون از طرف دولت ایران باید برابر اصل 77 قانون اساسی به تائید مجلس برسد. وقتی هم که به تائید مجلس رسید باید به امضای رئیس‌جمهور برسد. اگر از این دو اصل تخطی شود یعنی این امضا را امضای نهایی بدانند، عملی خلاف قانون اساسی است. اینکه الان عده‌ای می‌گویند قرارداد بین ایران و چین امضا شد، درواقع یک پیش‌نویس است. یک پیش‌نویسی است که برابر اصل 77 قانون اساسی باید به مجلس شورای اسلامی برود و برابر اصل 125 قانون اساسی باید به امضای رئیس‌جمهور هم برسد. یعنی دغدغه‌ای که امثال بنده داریم این است که خدای ناکرده دست‌اندرکاران تصویب این قرارداد یکباره فکر نکنند کار تمام شد و این امضاء نهایی است. ما قانون اساسی را داریم که در دو اصل آن موکدا قید شده که باید به تائید مجلس و سپس به امضای رئیس‌جمهور برسد. این یک پیش‌نویس است، سند نهایی نیست. خدای ناکرده در تاریخ نگویند قراردادی نوشته شد و سرنوشت کشور را برای 25 سال گره زدند با اراده و تصمیمات دولت چین با امضای وزیر امور خارجه. این دغدغه جایگاه حقوقی ندارد و حتما باید برابر اصل 77 و 125 به تائید مجلس شورای اسلامی برسد. آیا مجلس شورای اسلامی حق دارد در جزئیات ورود پیدا کند و اصلاح کند و با بخش‌هایی موافقت یا مخالفت بکند؟ قطعا باید در مجلس به صورت مصوبه درآید و به شورای نگهبان برود. ما متنی خارج از مصوبه نداریم که در مجلس به صورت امری و تشخیصی تصویب شود بلکه مجلس حق تقنینی دارد. یعنی حق دارد که اعمال قوه مقننه را در این مصوبات اعمال و اجرا کند. در آن صورت متن نهایی الزاما باید برابر آئین نامه داخلی مجلس به صورت پیش‌نویس چاپ شده و در نوبت تصویب و در اختیار نمایندگان مخالف و موافق قرار بگیرد و بالطبع تحلیلگران سیاسی، کارشناسان حقوقی خصوصا کسانی که در حقوق بین‌الملل تبحر دارند نظریات خود را ارائه دهند و در نهایت قراردادی به تصویب نهایی برسد که فرزندان و نوادگان ما به عنوان یک قرارداد خوب و نیک از آن یاد کنند. مثل قراردادی که مرحوم فروغی با سه کشور اشغالگر ایران نوشت و شش ماه بعد هم ایران از اشغال دولت‌های متجاوز خارج شد. در کنارش ما قراردادهایی داریم که حتی امروزه نوادگان کسانی که امضایشان پای آن قرارداد هست، خجالت می‌کشند. امیدوارم مجلس شورای اسلامی در اولین روزهای بعد از تعطیلات نوروزی نمایندگانی که دغدغه‌هایی کوچکی مثل تنظیم ساعت دارند، به این دغدغه و پرسش بزرگ ملی رجوع کنند و بگویند در این شرایط که همه چیز به بهانه تحریم ممنوع است، با چه راهکار و روش و رویه‌ای می‌خواهد 460 میلیارد در ایران سرمایه‌گذاری شود؟