نمایندگان سنت؛ منادیان صلح

ادامه از صفحه یک

با ارجاع به مبانی انسانی سنت، انذار و هشدار می‌دهند، واجد اهمیتی زایدالوصف است. این دیدار در وضعیتی که سیاست‌های تقابل‌جویانه در دو سوی ماجرا و با ارجاعی تقلیل‌گرایانه به سنت، سازماندهی می‌شود، می‌تواند برای پیروان محمد(ص) و عیسی(ع) درس‌آموز صلح، گفت‌وگو، اخلاق و انسانیت باشد. این سطح از گفت‌وگو می‌تواند ادامه و مکمل منطق گفت‌وگوی تمدن‌های رئیس دولت اصلاحات در برابر برخورد تمدن‌های ساموئل هانتینگتون باشد؛ منطقی که در آغاز هزاره جدید به پیشنهاد نماینده ایران، مورد پذیرش نمایندگان کشورها در مجمع عمومی سازمان ملل متحد واقع شد. این سطح از گفت‌وگو، شایسته ارج نهادن و قدر شناختن در سطوح مختلف، توسط اهالی سیاست در کشورهای مسیحی و مسلمان است. غلبه بر افراطی‌گری در سطوح جهانی، منطقه‌ای و ملی، نیازمند استمرار گفت‌وگو و جلوگیری از میدان‌داری افراطیون تنش‌آفرین سکولار و مذهبی است. بالاخص، آنگاه که بنیادگرایی یهودی(صهیونیسم) حیاط‌خلوت سیاست تنش‌زای خود را در تقویت منازعات مذهبی اسلام و مسیحیت پی می‌گیرد؛ تقویت مناسبات انسانی در سنت‌های اسلامی و مسیحی، می‌تواند باطل‌السحر نقشه‌های شوم، تنش‌زا و انسان‌ستیزانه افراطیون باشد. ارجاع نمایندگان سنت به مبانی الهیاتی سنت و دیانت، برای دفاع از صلح، اخلاق و انسانیت، حاکی از آن است که برخلاف نظر کج‌اندیشان انسان‌ستیز، دین و سنت برای بشریت، منادی انسانیت و صلح است؛ نه خشونت و تعصب کور. ختم کلام را با دو آیه از کتب مقدس اسلام و مسیحیت، قرآن و انجیل مزین می‌کنم:

وَإِن جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا وَتَوَكَّلْ عَلَى ا... ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيم. و اگر به صلح گراييدند، تو [نيز] بدان گراى و بر خدا توكل نما كه او شنواى داناست (انفال، ۶۱). زیرا او خود صلح و سلامتی ماست که این دو گروه را یکی ساخته است. او در بدن خود دیوار جدایی را که باعث دشمنی بود، فروریخت... به واسطه صلیب خود که بر آن دشمنی را کشت. او آمد و بشارت صلح را به شما که دور بودید و آنهایی که نزدیک بودند، رسانید». (کتاب مقدس، رساله افسسیان ۲: ۱۴-۱۷)