حریم برای تئاتر شهر ضروری است

احترام برومند با بیان اینکه تعیین حریم برای مجموعه تئاترشهر بسیار ضروری است، گفت: هر زمان شهر ما از همه ناهنجاری‌ها و معضلات اجتماعی رها و امنیت در آن برقرار شد، آن زمان با خیال آسوده می‌توان حریم دور تئاترشهر را برداشت! این هنرمند باسابقه سروسامان‌دادن به فضای پیرامون تئاترشهر را یکی از مطالبات جامعه هنری در سالیان متمادی می‌داند و تاکید کرد: در شرایط فعلی، تعیین حریم، عملی‌ترین راه برای امن کردن فضای اطراف تئاترشهر است. او که همسر داود رشیدی است، با بیان اینکه سال‌هاست محیط پیرامون تئاترشهر، نه‌تنها شأن فرهنگی نداشته، بلکه فضایی ناامن هم بوده است، یادآوری کرد: حدود 22 سال پیش که آقای رشیدی نمایش «ریچاردسوم» را در تئاترشهر اجرا می‌کرد، این مشکل وجود داشت و متاسفانه در طول سالیان ادامه پیدا کرد. با رشد جمیعت تهران و افزایش ناهنجاری‌های اجتماعی، این مساله بیش از گذشت خود را نشان می‌دهد. او اضافه کرد: در این سال‌ها وضعیت تئاترشهر به‌جایی رسیده که هنرمندان و فعالان تئاتر در این فضا امنیت ندارند. بارها شنیده‌ایم که کیف یا گوشی تلفن‌همراه آنان را ربوده‌اند یا خودرویشان مورد سرقت قرار گرفته است. برومند با اشاره به وضعیت بهداشتی نامطلوبی که در این فضا وجود دارد، خاطرنشان می‌کند که شب‌ها وقتی کار مجموعه تئاترشهر به پایان می‌رسد، عده‌ای تصور می‌کنند این مجموعه صاحبی ندارد و باخیال راحت مناظری را ایجاد می‌کنند که متاسفانه در این گفت‌وگو امکان توضیح آن وجود ندارد. مناظری که هم از نظر شأن و انسانی و اجتماعی، ناپسند است و هم از نظر بهداشتی، شرایط بسیار نامطلوبی را ایجاد می‌کند. این هنرمند باسابقه تصریح کرد: تئاترشهر حالت سرپناه پیدا کرده است چون هم فضایی برای نشستن دارد و هم بخشی از ساختمان مسقف است به همین دلیل عده‌ای به‌عنوان سرپناه از آن استفاده می‌کنند.
این محل خانه هنرمندان است
برومند ابراز تاسف کرد و ادامه داد: معضل اطراف تئاترشهر کم‌کم دارد به خانه‌های مسکونی وسط شهر هم کشیده می‌شود. در چند متری خانه ما هم که در محله اوین قرار گرفته، وضعیتی مشابه وضعیت دور و بر تئاترشهر ایجاد شده است. او که به‌کاربردن عنوان‌‌هایی مانند اوباش یا مجرم را در مورد کسانی‌که دچار اعتیاد هستند، درست نمی‌داند، اظهارکرد: به‌هرحال و به‌هر دلیلی، این افراد دچار اعتیاد شده‌اند اما در این میان، جونان و نوجوانانی که در این مناطق زندگی می‌کنند، چه تقصیری دارند، خانواده‌هایی که از بابت فرزندان جوان، کودکان و نوجوانان خود نگران هستند، چه گناهی کرده‌اند. آنچه بیشتر مایه تاسف است، این است که در این گونه موارد، هیچ یک از نهادها هم خود را موظف به حل این مشکل نمی‌دانند. بنابراین در چنین وضعیتی هر کسی موظف است از حریم خانه خودش حفاظت کند. این بازیگر و گوینده با سابقه درباره ربوده‌شدن کاشی‌کارهای تئاترشهر و صدمه‌زدن به این بنای فرهنگی گفت: متاسفانه وقتی بلای اعتیاد به جان کسی بیفتد، از هیچ چیزی حتی از یک آهن‌پاره نخواهد گذشت. به یاد داریم چند سال پیش دزدیدن درب یکی از فاضلاب‌ها چگونه جان یک کودک معصوم را گرفت، وقتی از چنین چیزی نمی‌گذرند، توقع دارید از کاشی‌های تئاترشهر بگذرند؟! بنابراین جای تعجب ندارد که هر از چندی می‌بینیم یکی از این کاشی‌ها را برداشته‌اند یا درهای این مجموعه را با آن همه زیبایی و قدمت خط انداخته‌اند. درحالیکه این درها، این کاشی‌کاری‌ها آثار هنری ارزشمندی است که باید از آنها مراقبت کرد. برومند تئاترشهر را خانه هنرمندان تئاتر می‌داند و با اشاره به پیشینه آن ادامه داد: تئاترشهر بعداز تماشاخانه «سنگلج» قدیمی‌ترین مرکز تئاتری ماست که با چند سالن، بزرگترین مجموعه فعال در تئاتر کشور به شمار می‌آید. این مجموعه علاوه بر اینکه یکی از زیباترین بناهای ملی ماست و گذشته از جایگاه فرهنگی‌اش، محل ارتزاق بسیاری از هنرمندان تئاتر هم هست. بنابراین لازم است که در حفظ و نگهداری آن بکوشیم. او افزود: باید با یک طراحی درست و با کمک و مشاوره مهندسان کاربلد، حریمی زیبا و متناسب با سازه خود تئاترشهر و هویت این بنا ایجاد کرد تا ضمن حفظ زیبایی و اصالت مجموعه، پیرامون آن امنیت برقرار شود و هنرمندان و تماشاگران با خاطری آسوده به این مجموعه رفت‌وآمد کنند. احترام برومند در پایان یادآوری کرد: سال‌هاست بزرگان ما به‌دنبال سروسامان دادن به محیط پیرامون این مجموعه هستند ولی متاسفانه تا به امروز پیگیری‌هایشان به نتیجه نرسیده است. تعیین حریم، آخرین راه‌حل برای جامعه تئاتری است. وقتی کسی از خانه ما مراقبت نمی‌کند، خودمان باید به فکر امنیت این خانه باشیم.