محمدرضا حياتي که اوايل سال 99 در پي اظهارنظري در يک مصاحبه اينترنتي از بخشهاي خبري صداوسيما کنار گذاشته شد، درباره اين مساله عنوان کرد: من توقع نداشتم وقتي بازنشسته شدم، بهطرز ويژهاي با من برخورد شود، اما طبعا کسي که علاقهمند به رسانه است، اگر زماني هم قرار است کنار برود، بايد مقداري محترمانهتر برود. به گزارش ايسنا، محمدرضا حياتي، گوينده پيشکسوت خبر که پس از کنار گذاشتهشدن از تلويزيون، مدتي است که به فعاليت در فضايمجازي مشغول است، درباره اين حضور و همچنين فعاليتهاي اخيرش در شبکههاي اينترنتي توضيحاتي ارائه کرد. حياتي در ابتداي اين گفتوگو اينترنتي که با داريوش فرضيايي (عموپورنگ) انجام شد، در معرفي خود گفت: شناسنامه مرا همه ميدانند. من آبادان متولد شدم و درس خواندم. تا دوران جنگ آنجا بودم. بعداز جنگ به اجبار تهران آمديم. کارم را از راديو شروع کردم. بهخاطر علاقهام به خبر وارد اين حوزه شدم زيرا با روحيهام سازگارتر بود. او در پاسخ به اين پرسش که دوست داريد کدام خبر را بخوانيد و کدام را نخوانيد؟ اظهارکرد: فکر ميکنم تمام خبرهاي مهم بعداز انقلاب را من خواندهام و خبري نبوده که من براي اولينبار گويندهاش نبوده باشم. تمامي خبرهاي مهم سال 60 به بعد را من خواندهام؛ خبرهايي که در تاريخ کشورمان مهم و تاثيرگذار بودند. اين گوينده باسابقه درباره علت غيبتش در تلويزيون و مطرح شدن شايعه مهاجرت، توضيح داد: شايعاتي در فضايمجازي منتشر شده بود که من از ايران رفتهام. من الان مسافرت داخل ايران را هم بيش از يکسال است که نرفتهام و در کشور عزيزمان ايران و در تهران هستم؛ در حال حاضر در فضايمجازي مشغول به کار هستم. او درباره حضور در فضايمجازي افزود: همچنان بهخاطر علاقهام به خبر، سعي ميکنم اخبار مهم کشور و دنيا را در حد چند دقيقه براي مخاطبانم بخوانم. خودم خبرها را انتخاب و ويرايش ميکنم و جواناني هم هستند که کارهاي فنياش را انجام ميدهند. حياتي تاکيد کرد: من هميشه علاقهمند به خبر هستم. اين حرفهاي است که من نه فقط بهعنوان يک شغل بلکه بهعنوان يک هنر به آن علاقهمند بودم و هنوز هم به آن علاقهمند هستم. طبعا کساني که وارد اين حرفه ميشوند، عاشق اين کار هستند و من هم عاشق امورفرهنگي و هنري بودم و دوست داشتم در اين حرفه کار کنم. الان هم که چندماهي است از صداوسيما دور هستم، هنوز هم اين کار را دوست دارم.