ادامه از صفحه يک/
در زمان اوباما تحت عنوان تحريمهاي ايران شکل گرفته بود که اين تحريمها، تحريمهايي است که در حد تحريمهاي ترامپ وحشيانه نيست و يک فضايي را ايجاد ميکند براي اينکه ايران بتواند معاملات اقتصادي خود را نشان دهد. لذا در عمل هم نوعي شرايط مثبت شکل رفته ولي بههيچوجه، نه دادن ماموريت به بلينکن و رابرت مالي براي معرفي تيم مذاکرهکننده با ايران کار کافي به حساب ميآيد و نه تعديل شرايط تحريمي که اينها هيچکدام کفايت ميکند، درحدي که تحت عنوان تحريمزدايي از آن ياد شود. اگر کاهش تحريمها تا زماني که بودجه در مجلس درحال بررسي است، انجام شود اثر مثبتي را در سياست خارجي ايران خواهد داشت ولي اگر دولت و مجلس مجبور شوند که بودجه را براساس شرايط تحريمي سال جاري ببندند، آن موقع ايران ديگر بهراحتي به آن برجامي بازنميگردد که توسط محافظهکاري بايدن و منفعتطلبي بازيگراني مثل ماکرون شکل بگيرد. ديگر براي ايران آن برجام، برجام گذشته نيست و اميدوارم سياستمداران غربي به اين موضع عملگرايانه نگاه کنند ولي در کل بايد بدان اشاره کنم که وقتي گردوغبار بعد از کنار رفتن ترامپ نشست، خودبهخود الان برجام به عنوان يک اولويت بينالمللي دارد خودش را به ديگر مسائل بينالمللي تحميل ميکند؛ طوري که مقامات سياسي کشورهاي مختلف سعي کردند حوزه مسائل ملي خودشان را مطرح کنند، مجبور هستند راجع به برجام موضع بگيرند. به عنوان مثال، روسيه اعلام کرد که حاضر است در احياي برجام همکاريهاي بيشتري را با کشورهاي غربي داشته باشد. در آمريکا تيم مذاکرهکننده مشخص شده و آقاي ماکرون در فرانسه رسما اعلام ميکند که حاضر است ميانجيگري اميني داشته باشد و اين تعدد موضعگيريها نشان ميدهد که برجام به حدي ريشهدار بوده که الان کسي نميتواند به آن بيتوجه شود و دير يا زود بايد شاهد احياي برجام باشيم. ولي جامعه جهاني حتما بايد به ايران حق دهد که تا آن زمان برنامههاي خودش را بهصورت مسالمتآميز پيش ببرد. ولي يک واقعيتي وجود دارد که برخلاف يکسري مواضع تندروانهاي که در ايران شکل ميگيرد، تحت عنوان خروج از انپيتي يا تعديلشدهتر از آن، پايان دادن به اجراي داوطلبانه پروتکل الحاقي يا پايان دادن به ماموريت بازرسان، اين موضعگيريها حتي دست آن بخش از سياستمداران آمريکايي را خواهد بست که سعي ميکنند روند ديپلماسي را احيا کنند. بازهم اشاره کليتري ميکنم که واقعيت اين است که دولت بايدن با دولت ترامپ متفاوت است. همين موضعي که در برابر عربستان رسما اعلام کرد که آمريکا ديگر از ائتلاف به رهبري عربستان در يمن حمايت نميکند، نشاندهنده تحولات تازه است. همين انتظار کشنده نتانياهو براي گرفتن تماس از بايدن که هيچوقت از زماني که او سوگند ياد کرد، از کنار تلفن تکان نخورده، نشان ميدهد که تغييرات تازهاي شکل گرفته. نبايد تندرويهايي در داخل شکل بگيرد که يکسري اشتباهات راديکالي باعث شود که کيک آشتي بين همدستان ترامپ با دولت جديد آمريکا از اين محل پخته شود.