بیشتر صحبتها از روی کینه و هدفدار است
آرش برهاني درباره شکست يک بر صفر تيم فوتبال استقلال مقابل سايپا در هفته دوازدهم ليگبرتر، انتقادهاي صورت گرفته از اين تيم و ديگر مسائل، صحبتهايي را مطرح کرد که در زير ميخوانيد:
کمتر کسي تصور ميکرد استقلال برابر سايپا شکست بخورد، فکر ميکني دليل اين باخت چه بود؟
5 روز پيش با تراکتور در تبريز بازي داشتيم و فشار سنگيني به بازيکنان وارد شد. بعد از اين ديدار، ريکاوري بدي نداشتيم و بازيکنان آماده بودند، اما پيش ميآيد که در بعضي از مسابقات نتوانيد به آنچه ميخواهيد، دست پيدا کنيد. اين دومين باخت تا اينجاي کار بود که مستحق آن نبوديم. برابر فولادخوزستان بايد يک امتياز ميگرفتيم و در ديدار با سايپا بايد برنده ميشديم. روي غفلت گل خورديم و نتيجه را واگذار کرديم و هر چقدر تلاش کرديم، نتوانستيم گل بزنيم. فوتبال است و از اين نوع بازيها در ليگ پيش ميآيد.
ظاهرا بعداز بازي از طرح اين سوال که هواداران از عملکرد استقلال ناراضي هستند، ناراحتي شدي.
براي من جاي تعجب داشت که فقط 30 دقيقه از بازي گذشته بود و گفتند هواداران ناراضي هستند. نميدانم از کجا متوجه شده بودند. شرايط تيم بد نيست و در صدرجدول حضور داريم. نميدانم منظورشان از اينکه هواداران ناراضي هستند، چيست؟ طرح برخي از مسائل بيانصافي است و بازتاب خوبي ندارد.
اين انتقاد از استقلال مطرح ميشود که برنامهاي براي بازي مقابل تيمهايي که دفاعي به ميدان ميروند، ندارد...
اينکه برنامه خاصي نداشتيم، يعني چه؟ آرش رضاوند و فرشيد اسماعيلي را وارد زمين کرديم و برنامهمان را تغيير داديم و دو سه موقعيت ايجاد کرديم که تبديل به گل نشدند. به بازيکنان گفتيم بهخاطر فشردگي بازيکنان سايپا در محوطه جريمه، از کنارهها نفوذ کنيد. با وجود اين شرايط، يکي دو بار مهدي قائدي از عمق سايپا حرکت کرد و منتظر شوتزني بود. بايد چه کار ميکرديم که ميگويند استقلال برنامه نداشت؟ داشتن برنامه يعني موقعيت به حريف ندهيد و موقعيت ايجاد کنيد. تنها موقعيتي که به سايپا رسيد، تبديل به گل شد.
يکي از اين صحبتها، بحث دستياران محمود فکري است و هر روز گفته ميشود يک نفر ميرود و يک نفر ديگر اضافه ميشود.
من و ديگر همکاران در کادرفني متوجه بازيهاي دوستان شدهايم. اگر کسي درباره من حرف ميزد، مشکلي نبود، ولي وقتي درباره بازيکنان و تيم حرف زده ميشود، بايد پاسخ دهيم. هر سال از اين صحبتها ديده ميشود و امسال شديدتر شده است. اگرچه خيليها ميدانند تاثيري ندارد، اما دوست و دشمنمان را ميشناسيم. بيشتر صحبتها از روي کينه و هدفدار است. به نيمکت استقلال انتقاد ميکنند، در صورتيکه همين افراد در بازي با تراکتور روي نيمکت نشسته بودند. مگر ميشود چهار روزه تيم را بههم زده باشيم؟ اميدوارم با اين شرايط، فصل خيلي خوبي را پشتسر بگذاريم تا آن دوستان مثلا ناراحت را خوشحال کنيم و به آرامش برسند.
اين استقلال ميتواند قهرمان شود؟
تمام سعي و تلاش و تمرکزمان را گذاشتهايم که دل هواداران را شاد کنيم. به اميد خدا و با حمايت هواداران اين اتفاق ميافتد. زمانيکه براي تيم موانعي گذاشته ميشود، نياز به حمايت داريم، وگرنه وقتي ميبريم، همه چيز گلوبلبل است و نياز نداريم فلان شخص حمايتمان کنيم. الان که تيم باخته، همه بايد پشت يکديگر باشيم.
