«تا کی»
41 سال از قطع رابطه ميان ايران و آمريکا ميگذرد و بايدن بهعنوان يازدهمين رئيسجمهور در اين شرايط نبود رابطه بين دو کشور سوگند رياستجمهوري آمريکا را چهارشنبه شب يکم بهمن ماه ياد نمود. اگر قرار باشد عملکرد دولتها و يا کشورهاي آنها با ايران را در 150 سال گذشته بررسي نمود، هيچ دولتي به اندازه روسيه و انگلستان به ايران ظلم ننموده است. ولي رابطه ديپلماسي با روسيه بسيار عالي و رابطه با انگلستان خوب است، اما رابطه ايران با آمريکا که قويترين و پيشرفتهترين کشور جهان است و صنايع و بهويژه ارتش ايران در زمان پيروزي انقلاب اسلامي بيشترين وابستگي رابه آن کشور داشته، قطع بوده است. آمريکا شاه را تشويق به خروج از ايران و مثبتترين نامه را در بين روساي جمهور آمريکا، کارتر به امام خميني(ره) براي ادامه همکاريها نوشته اما سوال جدي که در بين مردم وجود دارد اينکه چرا 41 سال است دو کشور با هم رابطه ندارند؟! سوال بعدي اينکه اين قطع رابطه تا کي ادامه خواهد داشت و شرايط ايران براي برقراري ارتباط چيست؟ با عنايت به اينکه براي داوري بين افراد و حل اختلافات آنها و جوامع همه مکتبها و از جمله دين مبين اسلام و همه شخصيتهاي معروف جهان سفارش داشته و دارند چرا داوري بين ايران و آمريکا جواب نداده است؟ آيا ايران حاضر به برقراري رابطه نيست و يا شرايط آمريکا نيز شرايط دشواري دارد؟ اکنون که رئيسجمهور عهدشکن و متوهم و غريبه به قانون اساسي آمريکا و قراردادها و عهدنامهاي، منطقه اي و بينالمللي و صحبتهاي خوب جو بايدن در مراسم تحليف ديروز، عرصه حکمراني آمريکا را ترک نموده، لازم است هر دو دولت آمادگي احياي سريع برجام و برقراري رابطه بين دو کشور مهم جهان و منطقه را داشته باشند. از دبيرکل سازمان ملل و کشورهاي دوست ايران و آمريکا خواسته ميشود به حل اين موضوع که در کاهش ناامني در منطقه حساس خاورميانه و بر توسعه روابط اقتصادي، تجاري و فرهنگي بسيار موثر است کمک نمايند. مقامات ايران توجه نمايند فشارهاي اقتصادي و معيشتي سختي بر مردم ايران تحميل است. تجربه ثابت نمود که تعارض بين ايران و آمريکا به سود اسرائيل و کمپانيهاي توليد سلاح در سطح جهان بوده و فاصله کشورهاي اسلامي با ايران را بيشتر کرده است. بايد با محوريت منافع و امنيت ملي از گذشته عبور و متعاقب نه بزرگي که ملت آمريکا به ترامپ گفت و با شروع به کار دولت جديد و فراهم بودن شرايط بازگشت به برجام و برقراري رابطه بين کشور با شعارهاي تند و تيز و دامن زدن به اختلافات ميدان دادن به افراطيون در دو کشور و لابي قدرتمند صهيونيستي در آمريکا اين فرصت خوب نيز از دست برود.
