تو هنوز ماسک زدن یاد نگرفتی
اين روزها نوشتن کار سختي شده نه به خاطر اينکه خبر قابل عرضي وجود نداردها، نه! به خاطر اينکه اين هواي غيرپاک لطف کرده و سردرد، چشمدرد و گلودردي مثالزدني براي ما به ارمغان آورده که ناي نوشتن و حرکت دادن انگشتان را از ما گرفته و ما حقيقتا از ايشان به خاطر الطاف بيکرانش، سپاسگزاريم.
فيالواقع، درحال حاضر اوضاع در ريههاي ما به اين صورت است که ويروس تپلي کرونا هي قِل ميخوره از اين طرف به اون طرف که يه ذره جا پيدا کنه و خودشرو به سيستم تنفسي بچسبونه و براي ما مشکلزا و دردسرساز بشه ولي انقدر مواد شيميايي عجيب و غريب از هوا به درون ريههاي ما کشيده ميشه که عملا ويروس مذکور فقط ميتونه زنگ بزنه و فرار کنه يا در بهترين و موفقترين حالت، لگدي به ورودي مجاري تنفسي ما حواله کرده؛ ناسزاگويان محل را ترک کند.
تهش هم احتمالا ميشينه ميگه من از عناصر جدول تناوبي که همهشون (حتي اونايي که هنوز کشف نشدن) توي هواي پايتخت پيدا ميشن، نميگذرم که منو مجبو کردن اينطوري حرف بزنم. اصلا همهچيز تقصير فضا مجازيه. ببنديدش بره مسخره کردين خودتون رو... . (بقيه حرفاش قابل چاپ نيست ديگه).
خبرهاي امروز را با خبري بسيار شنيدني و خواندني از کره جنوبي شروع ميکنيم. درحاليکه ما به دليل آلودگي هوا و اهالي کره شمالي به دليل وجود پربرکت مسئولين زحمتکش و بسيار مهربانشان، خورشيد واقعي را با زور و زحمت در آسمان ميبينيم، پژوهشگران دانشگاه سئول کره جنوبي با همکاري پژوهشگران دانشگاه کلمبياي آمريکا موفق شدند خورشيد مصنوعي خود را به مدت 20 ثانيه سرپا نگه داشته و از آن انرژي بگيرند.
داستان از اين قرار است که پژوهشگران در مرکز فوق پيشرفته توکامک کرهجنوبي موفق شدند براي مدت 20 ثانيه، دماي صد ميليون درجهاي پلاسما را کنترل کنند.
براي اين کار، پژوهشگران از نسخه ارتقا يافته دستگاه همجوشي هستهاي با نام توکامک (که بچه محلها، خورشيد مصنوعي صدايش ميزنند) استفاده کردند. اتفاقي که در اين دستگاه ميفتد، تلاشي براي شبيهسازي انفجارهاي خورشيدي است و برهمين اساس، ايزوتوپهاي مختلف هيدروژن (اتمهاي هيدروژن با تعداد نوترونها و عدد جرمي مختلف) داخل دستگاه قرار گرفته و در محيط پلاسما تبديل به يون و الکترون ميشوند. سپس يونها در دماي بالا نگهداري ميشوند.
تاکنون هيچ دستگاهي در دنيا نتوانسته است بيشتر از 10 ثانيه موفق به پايدار نگه داشتن پلاسما در دماي يوني صد ميليون درجه سانتيگراد، شود و اگر دانشمندان بتوانند از طريق همجوشي هستهاي (پديدهاي که در خورشيد رخ ميدهد و انرژي مورد نياز تحفههاي دو پا را براي حيات تامين ميکند) موفق به پايدار نگه داشتن پلاسما براي مدت زمان 300 ثانيه در اين دما بشوند، دريچهاي از يک منبع انرژي پاک و جديد به سوي بشر گشوده خواهد شد.
اين نکتهرو هم بگم که چين هم چند ماه پيش، خورشيد مصنوعياش را آزمايش کرد ولي نتايج هنوز در اختيار خبرگزاري ما قرار نگرفته است.
