سفرا هم رجال سیاسی هستند
سفير يا ديپلمات ارشد به عنوان نماينده نظام، دولت و يک ملت در جامعه جهاني جزء رجال سياسي محسوب ميشود. براي سفير سرود ملي جمهوري اسلامي ايران نواخته ميشود و طي آئين خاص، عاليترين مقام سياسي کشور خارجي با سفير ملاقات و مذاکره ميکند. سفرا و ديپلماتها از امتياز ويژه برخوردارند تا تمامي امور مربوط به روابط دوجانبه يا چندجانبه منطقهاي و جهاني را با «خرد جمعي» مديريت کنند. آراستگي، مسئوليت پذيري، توانايي مديريت بحران و مراقبت از منافع ملي، علمي و به روز بودن، نظم، شناخت محيط بين الملل از شاخصههاي يک سفير در قامت ديپلمات است. نقش سفير در تبيين اهداف و سياستهاي جمهوري اسلامي ايران به جهانيان و متقابلا ارائه راهبرد به مقامات عاليه جمهوري اسلامي بسيار راهبردي است. با بررسي علل پيشرفت کشورهاي بزرگ، مشخص ميشود براي رسيدن يک کشور به جايگاه مطلوب در عرصه بينالمللي، ديپلماسي در کنار قدرت نظامي، در پيگيري و اجراي برنامه ها و اهداف، با ادبيات مقبول افکار جهاني، نقشي موثر دارد. ديپلمات گنجينهاي از اندوختههاي تجارب کشورها در اقصي نقاط جهان و غني از دانش آداب حکومتداري در جوامع مختلف است. آشنايي با زبان و فرهنگ ديگر کشورها و مشاهده تجربه آنها در حکومتداري و رفع مشکلات اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي از ديگر ويژگيهاي يک ديپلمات است. در کنار ابزار نظامي و اقتصادي، هدايت افکار عمومي ديگر کشورها با قدرت نرم، از جمله ماموريتهاي خطير ديپلماسي است. ديپلمات به عنوان شخص مورد اعتماد و احترام نظام، در رفع سوءتفاهمات و پيشگيري از رخدادهاي مخرب، شخصيتي توانا و موثر است. در زمان جنگ و صلح، ديپلمات همچون سرباز آماده انجام وظيفه است. حضور ديپلماتها در حوزههاي ماموريت پرتنش و بد آب و هوا مويد اين نظر است. همانطور که نظاميان نشانه «قدرت سخت» هستند؛ ديپلماتها نماد «قدرت نرم» هستند. اين دو مکمل يکديگر هستند و بايد هم رديف تلقي شوند. در تعاريف علمي؛ وقوع جنگ ناشي از شکست ديپلماسي است و اين بيانگر جايگاه بارز شخصيت و نقش ديپلمات است. در تاريخ ثبت است بسياري از ديپلمات هاي بنام، با شناخت از سياست بينالملل، با رايزني و تبحر در فن مذاکره توانستهاند در ترفيع جايگاه کشور خود موفق باشند. اين بدان معنا نيست که نقش رياست جمهوري حتما بايد به يک ديپلمات سپرده شود بلکه، ديپلماتها هم همچون نماينده مجلس، مدير نهادهاي حکومتي، نظاميان و شهرداران از اجازه براي نامزدي براي احراز پست رياست جمهوري برخوردار باشند. ويژگي بارز يک ديپلمات در مقايسه با ديگران «جامع نگر بودن» اوست. تسلط ديپلمات بر چرخه مديريت به صورت متمرکز، همزمان و چندجانبه، موضوعي است که بيش از هر زمان ديگر مورد نياز کشورمان در قوه مجريه است. توجه به يک تجربه ديپلماتيک براي آگاهي مقامات تصميم گيرنده در تعيين قانون براي نامزدهاي رياست جمهوري داراي اهميت است. «کسب احترام در جامعه جهاني، نسبت مستقيم با درصد مشارکت مردم در انتخابات دارد.» احترام يک کشور در جامعه جهاني؛ نشات گرفته از ميزان مشارکت مردم در انتخابات، به خصوص انتخابات رياست جمهوري است. لذا با هدف ترغيب مردم براي مشارکت حداکثري در انتخابات، مناسب است نه تنها در حوزه مديريت قوه مجريه، «ديپلمات» ناديده گرفته نشوند بلکه در بهرهبرداري از «قدرت نرم» در ترغيب افکار عمومي، از تجارب بيشتري برخوردار است.
