براساس آمارهاي منتشر شده از مراکز مختلف آماري، رشد قيمت مسکن از ابتداي امسال تا امروز بيسابقه بوده است، برخي از کارشناسان اقتصادي توليد نشدن مسکن به اندازه تقاضا را مهمترين دليل اين اتفاق ميدانند؛ البته مسئولان هم به اين موضوع اعتراف کردهاند، اما در کنار آن نوسان ارز و تورم را هم مقصر دانستند!
بررسيهاي انجام شده درباره آخرين تحولات مسکن و اقتصاد به بررسي 18 محور تاکيد دارد. محورهاي بخشي از بررسيهاي انجام شده درباره تحولات مسکن و اقتصاد شامل بررسي سهم مسکن در ارزش افزوده، بررسي سرمايهگذاري بخش خصوصي در ساختمانهاي مسکوني، تحولات سود توليد و رشد سرمايهگذاري در مسکن (درصد-تهران)، سهم بخش مسکن و ساختمان در اشتغال کشور، بررسي سهم مسکن در هزينه خانوارهاي شهري، روند تحولات قيمت مسکن در شهر تهران، تعداد معاملات انجام شده در شهر تهران در بازه زماني 1388 تا 1398، تحولات قيمت مسکن در مناطق مختلف کشور، تحولات قيمت مسکن در مناطق مختلف کشور بدون احتساب شهر تهران، تحولات قيمت مسکن در مناطق مختلف شهر تهران، تحولات قيمت مسکن در مناطق مختلف شهر تهران بدون احتساب مناطق بالاتر از ميانگين است. بخش ديگر بررسيها نيز شاملِ تحولات ميانگين خريد هر مترمربع مسکن در بر حسب دلار، مقايسه ميانگين قيمت هر مترمربع مسکن بر حسب دلار و درآمد سرانه در کشورهاي منتخب (2020)، ميانگين قيمت هر مترمربع مسکن بر حسب دلار و درآمد سرانه در کشورهاي خاورميانه (2020)، بررسي شاخص حباب قيمتي در بازار مسکن شهر تهران، مقايسه نرخ رشد سالانه قيمتي بازارهاي موازي (1388 تا 1398)، و بررسي نوسانات (شوکها) قيمت مسکن و نرخ ارز ميشود. بررسي نوسانات قيمت مسکن و ارز بررسيهاي انجام شده در دفتر اقتصاد مسکن حاکي از آن است که يکي از دلايل اصلي افزايش قيمت مسکن، رشد نقدينگي و انتظارات تورمي حاصل از آن است. گزارش آن دفتر با بررسي يکي از نمونهها اينگونه نتيجه ميگيرد، هر زمان که شاخص نقدينگي به قيمت مسکن از روند بلندمدت خود پيشي گرفته است فشاري براي افزايش قيمت مسکن در دورههاي بعد ايجاد شده است. بر اين اساس در سال 97 بيشترين فشار براي افزايش قيمت مسکن از محل شوکهاي ايجاد شده در شاخص نقدينگي به قيمت مسکن به وجود آمده که آثار اين شوک در افزايش بسيار زياد قيمت مسکن در سال 98 قابلملاحظه است. اين گزارش حاکي است که سهم ارزش افزوده بخش مسکن از سال 1388 تا 1398، به 7/4 درصد کاهش يافته، همچنين، سرمايهگذاري بخش خصوصي در شهر تهران و در تمامي مناطق شهري کشور از سال 92 تا 95 روند نزولي داشت و از سال 95 تاکنون اندکي روند صعودي شده است. آمارها در بخش سرمايهگذاري بخش خصوصي در ساختمانهاي مسکوني، نشان ميدهد که در سال 95 تا 96 سود توليد مسکن از 70 به 120 رسيد و در سال 97 و 98 سود توليد مسکن به ترتيب در دو سال متوالي به 64 و سپس 60 درصد کاهش يافت. آمار سهم بخش مسکن و ساختمان در ايجاد اشتغال در کشور سهم پاييني است و روند نزولي را طي کرده است. گزارشها حاکي است که سهم مسکن و ساختمان در اشتغال در فاصله زماني 10 ساله بين سالهاي 1388تا 1398،از 1/13 درصد به 6/12 درصد کاهش يافته است. سهم بخش مسکن در هزينه خانوار در فاصله زماني 10 ساله بين سال هاي 88 تا 98 به بالاترين ميزان خود يعني 36 درصد رسيده که نسبت به سال 88، 4/3 درصد افزايش يافته است. اين شاخص براي شهر تهران در سال 96 معادل 49 درصد بوده است. روند تحولات قيمت مسکن در شهر تهران نيز صعودي است. بررسيها حاکي است که ميانگين قيمت معاملات مسکن در شهر تهران، روند صعودي دارد. به طوري که ميانگين قيمت معاملات مسکن در شهر تهران در هشت ماه نخست سال 98 معادل 12 ميليون و 617 هزار تومان بوده و در هشت ماه نخست امسال اين رقم به 27 ميليون و 828 هزار تومان رسيده است.