آرمان ملي: احمدينژاد هر آنچه در دل دارد بر زبان جاري ميکند و برايش اهميت ندارد 8 سال رئيسجمهور کشور بوده است. او در قامت يک رقيب سعي در ضعيف جلوه دادن عملکرد دولت روحاني دارد و مشخص نيست چه هدفي را دنبال ميکند. کرونا بيمارياي است که جهان را درگير خود کرده و ايران هم از اين موضوع مستثنا نيست اما رئيس دولتهاي نهم و دهم سعي دارد چنين القا کند که عدم کاهش ابتلا به اين بيماري ناشي از عملکرد ضعيف دولت است. نکته قابل تامل آنجاست که او در گفتوگو با علياکبر جوانفکر يعني يکي از مشاوران خودش ادعاهايي را مطرح ميکند و از بيان اظهاراتي در متهم کردن دولت در گفتوگو با رسانههاي رسمي خودداري ميکند، چراکه احتمال دارد رسانههاي مستقل با ادله کافي اشتباه بودن اظهارات او به اثبات برسانند. يک گمانه در مقصر نشان دادن دولت روحاني در افزايش مبتلايان به کرونا وجود دارد و آن هم القاي ناکارآمدي دولت موردحمايت اصلاحطلبان و اعتدالگرايان است تا از اين طريق مانع راي دادن مردم به کانديداي اين دو جريان شود. از سوي ديگر، دولتمردان روحاني بارها سياستهاي دولت احمدينژاد را به نقد کشيدند و شايد او اکنون فضا را براي پاسخ به آنها مناسب ميبيند اما مشخص نيست چرا واضحاتي که همگان به آن آگاه هستند را بهصورت عکس مطرح ميکند تا درستي ادعاهايش را به زير سوال ببرد.
قرارداد بستند واکسن آزمايش کنند
رئيسجمهور اسبق ميگويد: «متاسفانه مقاماتي بودند كه در يك پروژه تحقيقاتي بهداشت جهاني، يكسري داروها را ميخواستند آزمايش كنند، آن مقدار كه من اطلاعات گرفتم در كل دنيا 11هزار نمونه حاضر شدند بر روي مردمشان آزمايش كنند كه 3500 تاي آن بر روي مردم ايران آزمايش شد و من شنيدم آن مقام مسئولي كه اين كار را كرده، قرارداد بسته و پول گرفته است. اين را چگونه ميتوان هضم كرد!؟ چيزي كه خودشان ميگويند اثري ندارد، و تازه قرار است آزمايش شود، بايد بيايند روي مردم ما آزمايش كنند و بعد بهعنوان يك كار تحقيقاتي قرارداد ببندند و اطلاعات مردم ما را به ديگران بدهند، دارويي را تجويز كنند و بابتش پول دريافت كنند!؟» احمدينژاد در بخش ديگري گفت: «آنقدر حرفهاي ضد و نقيض زده شده كه گويا ما با يك دشمن وحشي مواجه هستيم كه مطلق، قابل كنترل نيست! بخشي از اين، بهنظر من از ضعف ناشي ميشود و بخش ديگر آن عمد است! بالاخره برخي از كشورها مديريت و كنترل كردند، همين اطراف ما. آنها چگونه مديريت كردند؟ اگر غيرقابل مديريت است، چطور آنها مديريت كردند؟ خب شما هم مديريت كنيد.» وي افزود: «باري كه الان روي شبكه بهداشت و درمان ما گذاشته شده، چقدر بيماران ديگري كه بايد ميرفتند و عمل جراحي ميكردند يا بيماريها صعبالعلاج داشتند، اينها در خانه از دنيا رفتند! چرا؟ چون ظرفيتها پر شده بود. يك دوره ميگفتند سطوح! چقدر سفارش استفاده از مواد ضدعفوني ميكردند. خب يك حد و اندازهاي دارد! همين سخنگو و كسي كه مسئول اطلاعرساني است، من خودم اينها را از تلويزيون شنيدم كه ميگفت نه، سطوح تاثيري ندارد! مردم آنقدر ضدعفوني كردند كه به ريههايشان آسيب وارد شد حالا ميگويند اينگونه نبوده، يک مدت بعد ميگويند هست! دائم ميگفتند ماسك بزنيد، خب مردم از كجا بياورند دائم ماسك بزنند!؟ هزينهاش چه ميشود؟ همه تقصيرها را مياندازد گردن خود مردم و بخشي از دولت هم اهداف سياسياش را دنبال ميكند.» وي ادامه داد: «الان چه بايد بكنيم. چگونه زندگي بكنيم. بايد بتوانيم سركار برويم تا زندگي را اداره كنيم. برويم يا نرويم!؟ اگر برويم كه مقصر هستيم، اگر نرويم خرج زندگي را چه كسي بدهد؟ كه اين خودش ركود اقتصادي را تشديد ميكند. دولت هم هيچ مسئوليتي را نميپذيرد كه بالاخره اين مردمي كه كارگر ساختماني يا كارگر روزمزد است يا کسبه جزء هست، چه بايد بكند. همينطوري يك دفعه ميآيند و ميگويند از ساعت 6 بعدازظهر، مغازهها بايد بسته شود! اين تصميم، درست ضد هدفي است كه اعلام ميكنند. واقعا متوجه نميشوم، اينها دارد يكجا تصميمگيري ميشود يا چند جا. اين تصميمگيريها چگونه است كه همه متوجه ميشوند كه اشتباه است ولي اجرا ميكنند.»