با رشد روزافزون قربانيان کرونا و با فشار رسانهها و برخي از مسئولان شهري بر ستادملي مقابله با کرونا، کشور در آستانه تعطيلات دو هفتهاي و مهمي قرار گرفت و بهقول وزير بهداشت، اگر از اين آزمون دو هفتهاي سربلند خارج نشويم، تعداد قربانيان روزانه کرونا چهار رقمي خواهد شد. در اين تصميم مبني بر تعطيلي اصناف و ادارات کشور، شايد چند نکته مغفول يا ناديده انگاشته شده که بايد بيشتر به آن پرداخته شود، تا اين تعطيلات تاثيرگذاري بيشتري بر کاهش آمار شيوع کرونا داشته باشد و بتوان مانند پس تعطيلات ايام نوروز، آمار مرگ و مير دو رقميشود. اول اينکه مشاغل دولتي با يک سوم کارمندان اجازه فعاليت دارند و کسبه، پاساژها و فروشگاهها (به غير از مواد خوراکي و رستورانها) نميتوانند فعاليت داشته باشند. اين در حالي است که کارمندان دولت حقوقشان را بدون کسر يک ريال، درآخر ماه به حسابشان واريز ميشود ولي کسبه بايد مغازهشان باز باشد تا بتواند از پس اجاره مغازه و چکهاي آخر ماهشان بربيايند. البته اگر وضعيت هزاران کارگر روزمزد و قراردادي بررسي کنيم، شاهد خواهيم بود که در طول اين دو هفته بسياري از خانوادهها يک ريال براي درآمد و گذران امور روزانهشان نخواهند داشت و برخي از آنها مجبورند سرگرسنه روي بالشت بگذارند. بدون ترديد در اين شرايط فعاليت مراکز زير زميني و مخفي افزايش پيدا خواهد کرد، همانطور که شاهد هستيم هر هفته پليس از کشف قليان سراهايي که بهطور مخفي فعاليت ميکنند يا در زمان تعطيلي مهدهاي کودک، بسياري از آنها با چراغهاي خاموش، اقدام به پذيرش کودکان ميکردند. نکته دوم اينکه، وقتي بازار و کسبه تعطيل است، قاعدتا بايد بانکها نيز تعطيل باشند. خود مسئولان دولتي به خوبي ميدانند که بعد از کادر درماني و پرستاران، بيشترين مبتلا و فوتي متعلق به کارمندان بانکها در زمان شيوع کرونا است، پس چطور ميتوان اين شغل دولتي را در دسته مشاغل يک و ضروري برشمرد، وقتي اصناف و بازاريان نيز تعطيل هستند؟! حال سوال اينجاست در شرايطي که بانکها در دو هفته تعطيلي کشور، فعال هستند، بهتر نبود که تمامي ادارات دولتي را تعطيل يا کارمندان دورکار ميشدند و بازار و کسبه بنا به شرايطشان اجازه فعاليت داشتند تا چرخه اقتصادي بسياري از خانوادهها و بازاريان و کارگران روزمزد و با قرارداد سفيد دچار نقصان نشود؟ مانند ايام نوروز که ادارات تعطيل و فقط کسبه و بخش خصوصي به اختيار خود مشغول فعاليت بودند. بيشک در سابقه تاريخي ايران، اين تعطيلات دو هفتهاي مانند تعطيلات نوروز باقي خواهد ماند و با کمي تدبير و درک بهتر شرايط مردم در اين ايام، ميتوان به الگويي رسيد که مديران بدانند با همراهي مردم ميتوان از هر مشکل و سدي عبور کرد، حتي پاندومي کرونا. اما در ابتدا مديران و تصميمگيران کشور بايد به اين درک برسند که حوزه سلامت، حوزه تسويه حسابهاي سياسي و رسيدن به اهداف جناحي نيست و بايد به فکر جان مردم و سرمايههاي اجتماعي اين کشور بود. در روزهايي که به اندازه سقوط يک هواپيماي بوئينگ، ما هموطنانمان را از دست ميدهيم و آمار مرگ و مير روزانه به حدود 500 نفر رسيده، بايد يادآوري کرد که اينها فقط اعداد و ارقام نيستند، بلکه سرمايههاي انساني هستند که سالها براي پرورش اين نيروهاي ارزشمند، زمان و هزينه صرف شده و نبايد به سادگي آنها را از دست داد و فقط برايشان فاتحهاي قرائت شود.