اصولگرایان و تجربه مذاکره گذشته

کساني که با کشوري مذاکره مي‌کنند در برابر او تسليم نمي‌شوند و همچنين اين مذاکره به معناي آن نيست که به طرف مقابل‌تان اعتماد داريد؛ بلکه مذاکره و گفت‌وگو، هنر، علم و تخصصي است، که هر جريان و کشوري که متکي و مسلط به فن گفت‌وگو و مذاکره باشد، قطعا مي‌تواند با استدلال، منطق و با استفاده از ابزار علم و دانش منويات خود را به طرف مقابل مذاکره‌کننده تحميل کند. اينکه فکر کنيم قدرت اصلي آمريکا در اقتصاد و نيروي نظامي‌اش مستقر است‌، ظاهرا باور دقيقي نيست. نظام سياسي آمريکا مبتني‌بر مراکز تحقيقاتي و پژوهشي متعددي مثل فورد کارنگي و موسسات معتبر چندين سال است که استراتژي‌هاي سياسي و بين‌المللي خودشان را براي امروز و حتي سيماي چند ده سال آينده ترسيم و تدوين مي‌کنند. ما در حال حاضر درشرايط تحريم حداکثري آمريکا قرار گرفته‌ايم و حتي دوستان ما مثل چين و روسيه هم در مبادلات مالي ملاحظات طرف تحريم‌کننده آمريکا را مد نظر قرار مي‌دهند. اين رفتارها منفعت اقتصادي گسترده‌اي را براي نظام حاکم بر آمريکا و بيشترين ضرر را براي ما متحمل مي‌شوند. خوشبختانه در چند سال گذشته ثابت کرده‌ايم که دستگاه ديپلماسي کشور از تسلط به گفت‌وگو و مذاکره در حد بالايي برخوردار است. چنانچه ما اجازه حرکت را به نظام ديپلماسي کشور و وزارت خارجه بدهيم، قطعا مي‌توانند منافع گسترده‌اي را براي کشور و مردم ما به ارمغان بياورند. مشکل کشور با شعار حل نمي‌شود؛ حتي اگر صد سال ديگر هم شعار بدهيم، باز مشکلات پابرجا خواهد ماند و آمريکا منافع خودش را از شرايط نه جنگ و نه صلح، در نهايت و با حداکثر بهره خواهد برد. اداره کشور هم نيازمند هوشمندي، تدبير و خرد‌ورزي است. اينک زمان آن است که ايران گامي جديدي بردارد. برداشتن اين گام نيازمند شجاعت مدني‌ و اعتماد به نفس است. پس از سال‌ها دشمني، انتخاب راهي مناسب و شرايطي که بتواند منافع ملي را تامين کند، استفاده از ابزار گفت‌وگو است. اينکه کشور ما بتواند چالش‌هاي خود را با دشمنانش به حداقل برساند، براي کشور مفيد است، اما تمام قوا بايد نيروي خود براي حل مشکلات کشور صرف کنند. اصولگراها هم قطعا به دنبال گفت‌وگو هستند، اما دوست دارند اين گفت‌وگو را خودشان انجام بدهند. اما در دولت احمدي‌نژاد شاهد بوديم که جريان اصولگرا توان‌، تخصص‌، تجربه و کارآمدي لازم را براي استفاده از اين ابزار ندارند. بنابراين در يک سال باقي‌مانده دولت آقاي روحاني، بايد به اين نتيجه برسيم که با تمام اقتدار و حمايت همه‌جانبه در پشتيباني از دستگاه ديپلماسي بايستيم و دولتي که در 1400 سروکار خواهد آمد، قطعا مي‌تواند از منافع مثبت مذاکره‌اي که امروز دستگاه ديپلماسي به جلو خواهد برد، ان‌شاءا... براي آيندگان و مردم ما بتواند، تبعات مثبتي را در حوزه اقتصادي، معيشت و توسعه به دنبال داشته باشد.