گياهاني مانند گزنه، دارچين و غيره وجود دارند که ميتوانند در کنترل و کاهش قندخون موثر باشند، اما هيچکدام از اينها نميتوانند جايگزين استفاده از انسولين باشند. ممکن است در برههاي از زمان و به مدت کوتاه بيمار از مصرف اين داروهاي گياهي براي کنترل قندخون البته نه بهتنهايي بلکه در کنار و داروهاي خود، سود ببرد اما هرگز نبايد آنها را جايگزين انسولين براي بيمار وابسته به مصرف انسولين کرد. اين مساله بهويژه در بيماران مبتلا به ديابت نوع1 که تنها درمان آنها استفاده از انسولين است، يا بيماران ديابت نوع2 که در دورهاي از درمان خود دچار کمبود انسولين ميشوند و نياز به مصرف آن دارند، بسيار اهميت دارد. براي اين دو گروه از بيماران داروهاي ديگر و داروهاي گياهي نميتواند، جايگزين انسولين باشد. اگر بيماري نيازمند مصرف انسولين است، فقط بايد از آن استفاده کند. در مصرف داروهاي گياهي به منظور کنترل قندخون در کنار داروهاي ديگر بايد به اين نکته توجه داشت که مصرف خودسرانه اين داروها ميتواند در تداخل با داروهاي بيمار قرار گيرد و عوارضي براي او داشته باشد. اين تصور غلط است که داروهاي گياهي هيچ عوارضي ندارند. ما هم بهعنوان پزشک زماني که دارو تجويز ميکنيم بايد به اين نکته توجه کنيم که داروها باهم تداخل نداشته باشند و اثر يکديگر را بهصورت غيرطبيعي تشديد يا در عملکرد يکديگر اختلال ايجاد نکنند. در مورد مصرف داروهاي گياهي هم همين موضوع صادق است.