سيدجواد هاشمي با بيان اينکه جشنوارههاي فيلم ميتوانند با رعايت پروتکلها بهصورت فيزيکي برگزار شوند از اعمال محدوديتهاي سختگيرانه بر سينما و سينماگران انتقاد کرد. اين کارگردان و بازيگر که در جشنواره فيلم کودکونوجوان با فيلم «تورنادو2» حضور داشت، درباره تجربه شرکت در اين رويداد نيمه آنلاين بيان کرد: جشنواره کودک معمولا در همه زمينهها پيش مرگ جشنوارههاي ديگر است و اصولا کودکان با اينکه خيلي گناه دارند، اما متاسفانه در اينطور موارد قرباني ميشوند تا چيزي امتحان شود و ببينيم چه جوابي ميگيريم. در حاليکه فکر ميکنم خيلي راحت ميشد اين جشنواره را فيزيکي برگزار کرد و با رعايت پروتکلها ميتوانستند شرايط را خيلي بهتر از اينکه ديديم، پيش ببرند. او افزود: من در نشست نقدوبررسي فيلم خودم هم اعتراض کردم که بايد جشنوارهها فيزيکي برگزار شوند و گفتم چطور جلوي فعاليت هواپيماها که با آن سقف کوتاه مردم نزديک بههم هستند يا رستوران که بدونماسک مينشينند؛ گرفته نميشود؟ چطور همهچيز بهراه است و تنها جايي که تعطيل است و سختگيري ميشود، سينماست؟ هاشمي ادامه داد: در اين شرايط بابد گفت که سينما نابود شده است. سينما مظلومترين تشکل فرهنگي و هنري و اقتصادي جامعه است. او در پاسخ به اينکه آيا براي اکران فيلم خود برنامهاي دارد؟ گفت: برنامهريزي را بايد مديريت سينمايي کشور انجام دهد اما آيا اصلا مديريت سينمايي کشور برنامهريزي دارد؟ واقعا ما سينماگرها چه گناهي کردهايم؟ همين روزها که نامهاي توسط تعدادي از دوستان تهيه شد، خواهش کردم اسم مرا هم به آن اضافه کنند چون الان يکسال است که سينماداران پول ما را نميدهند. ما چطور بايد زندگي کنيم؟ چه کسي به فکر ماست؟ من فيلمي را دو سال قبل ساختم که هنوز اکران نشده است. آن موقع چهار ميليارد تومان برايش هزينه کرديم. اين در حالي است که با آن چهار ميليارد ميشد ساختماني خريد که الان 40 ميليارد شده ولي فيلم مرا را به همان نصف قيمت توليد نميخرند. کارگردان فيلم «آهوي پيشوني سفيد» در پايان با اشاره دوباره به جشنوارهها، تصريح کرد: ما يا بايد قبول کنيم با کرونا زندگي خود را ادامه دهيم يا قبول نکنيم. اگر قبول ميکنيم پس ميدانيم ممکن است کرونا به اين زودي تمام نشود و شايد بايد تا آخر عمر مثل سرماخوردگي و آنفلوآنزا با آن کنار بياييم. مگر آنفلوآنزا در اين سالها کم جان مردم را گرفته است؟ منتها چون آماري از آن منتشر نميشد جدي نميدانستيم. به همين دليل فکر ميکنم جشنوارهاي مثل فجر هم ميتواند با ملاحظاتي برگزار شود ولي اين سختگيريها نبايد فقط براي سينما باشد.