مزيت دورکاري براي زنان
يک استاد دانشگاه گفت: زناني با پايگاه اجتماعي و اقتصادي بالاتر، اثرات مثبتي را از دورکاري ناشي از کرونا ديدند اين زنان فرصت کردند زمان بيشتري را با همسر، و فرزندان خود سپري کنند.گروه پژوهشي مطالعات زنان پژوهشکده مطالعات اجتماعي با همکاري پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات و پژوهشگاه ميراث فرهنگي و گردشگري نشست تخصصي مجازي با عنوان «کرونا، قرنطينه در قاب روايت زنان» را با حضور الهام ملک زاده عضو هيأت علمي پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي و سميه تاجيک اسماعيلي (عضو هيأت علمي دانشگاه آزاد اسلامي)، برگزار کرد.در ابتداي نشست سميه تاجيک اسماعيلي عضو هيأت علمي دانشگاه گفت: طي چند ماه اخير، کشورهاي جهان با مشکل يکساني به نام شيوع ويروس کرونا مواجه شدهاند. اما نکته جالب توجه اين است که واکنشها به اين ويروس و تبعات آن متفاوت بوده و هست. به عنوان نمونه زنان واکنش متفاوتي نسبت به مردان در مورد کرونا و قرنطينه داشتهاند به جرأت ميتوان گفت زنان بيشترين تأثيرات را از کرونا و ايام قرنطينه چه در سطوح فردي، رواني، عاطفي و چه در سطوح خانوادگي و اجتماعي پذيرفتهاند.
زنان محور اصلي خانواده
تاجيک بيان کرد: با توجه به اينکه زنان به عنوان محور اصلي خانواده، بيشترين تأثير را بر روي ساير اعضاي خانواده دارند، توجه به روحيات، تجارب و عواطف آنها به ويژه در اين ايام از اهميت و ضرورت بالايي برخوردار است. زنان با پايگاه اجتماعي، اقتصادي متفاوت و با نقشهاي گوناگون، اثرات متفاوتي را از قرنطينه تجربه کردهاند. به عنوان نمونه زناني با پايگاه اجتماعي و اقتصادي بالاتر، اثرات گاه مثبتي را مشاهده کردهاند. اين زنان به علت دورکاري، فرصت پيدا کردهاند که زمان بيشتري را با همسر، و فرزندان خود سپري کنند و يا حتي زمان بيشتري را براي خودو نيازهاي عاطفي، رواني و جسماني خود صرف کنند. اما در اين ميان برخي زنان، به ويژه زناني از پايگاه اجتماعي و اقتصادي پايين تردر اين ايام نگراني، استرس و يا حتي خشونت بسيار بيشتري را متحمل شدهاند.
روايت زنان در دوران کرونا
در ادامه نشست الهام ملکزاده عضو هيأت علمي پژوهشگاه علوم انساني و مطالعات فرهنگي در خصوص نتايج روايتهاي زنان در دوران کرونا گفت: شوک اوليه کرونا پشت سر گذاشته شده، قرنطينههاي اجباري و اختياري هر دو در کشورهاي مختلف تجربه شدند و مردم و مسئولان هر نقطه از جهان که درگير اين پاندمي شدهاند، براي بيرون آمدن از مرداب کرونا، در تلاشند. دانشمندان از نخستين روزها، همه توان علمي خود را براي شناسايي و راههاي مقابله و تسلط بر اين ويروس را ميآزمايند، روانشناسان به صرافت نجات روانهاي پريشان شده در اين جنگ يک طرفه بشر با موجودي ناشناخته افتادهاند. فعالان و محققان رشتههاي مختلف به تکاپو براي اينکه هريک با توجه به تخصص خود دست به کاري بزنند که حال دنيا را خوب کنند. وضعيت را بفهمند و براي عادي کردن شرايط کاري کرده باشند. فرقي نميکند از شيميدانها و متخصصاني که در ساخت و توليد مواد شوينده و ضد عفوني کننده گرفته تا محققان حوزههاي علوم اجتماعي و کساني که براي بالا بردن بيشترين ايمني در برابر نفوذ ويروس در کار ساخت و توليد پارچه و ماسک و ساير اقلام پيشگيرانه هستند. محققان تاريخ و مورخان نيز در زمره همين افرادند که در سراسر مناطق درگير پاندمي کرونا در جهان، بيکار نماندند.وي افزود: براي خود رسالتي هم آفريدند. ثبت و ضبط حوادث، زنده نگه داشتن تلاشها، از خودگذشتگيها و اقدامات مردمي و دولتي در سراسر دنيا با هدف حفظ اين اقدامات و تجربههاي زيسته در بحران کرونا براي نسلهاي بعدي. گامي فراتر هم گذاردند و در گذشته پژوهشي در تاريخ بيماريهاي واگير و اپيدميک از لابلاي متون و اسناد، بدين باور که کاربست تجربيات تاريخي و شناسايي اقدامات گذشتگان در موقعيتهاي مشابه تا چه حد ميتواند با توجه به روحيات و وضعيت جغرافيايي و شرايط اقليمي مناطق مختلف، مفيد باشد. با اين ملاحظه که در موقعيتهاي مشابه در گذشته کشورها و سرزمينها از جمله ايران، کمکرساني و انجام کارهاي پشتيباني و حمايت از ساکنان درگير با بيماري، توسط حکومتها چگونه بوده است و اساسا در سطور تاريخ چه گزارشهايي از اين ايام به جاي مانده است. با وجود همه پيشرفتهاي دنياي کنوني، اينک و در قرنطينههاي اختياري يا اجباري، تا چه حد اين پيشرفتها کارآمد است؛ و آنجا که علم و پيشرفت راه ندارد و يا کارايي لازم را ندارد، با توجه به تجربيات سرزميني چگونه ميتوان امکان زندگي را مسير کرد.ملکزاده گفت: در ايران نيز طي ايام قرنطينه و ماههاي گذشته، بازار داغي از سخنرانيهاي مجازي، وبينارها و مقالات منتشر شده در اين خصوص به راه افتاده است. بسياري همچون موارد مشابه بر موج حادثه سوارند و به مرور به کليشههايي براي عقب نماندن از کاروان کرونا مسافر اين امواج شدهاند، برخي نيز در تلاشي ارزشمند و آرام، با همان هدف ثبت و ضبط روزهاي تلخ جهان کنوني، دست به فعاليتهاي پژوهشي عميقي زدهاند.
