يک کارشناس مسائل حقوق بينالملل درباره لغو خودکار محدوديتهاي تسليحاتي ايران بر اساس قطعنامه 2231 در 27 مهرماه و رويکرد جامعه بينالملل به اين رويداد گفت: نگاه جامعه بينالملل به مسايل حقوقي، اقتصادي، هستهاي و نظامي و هرگونه فعاليت و مسايل مربوط به ايران بر تفاهم سال 2015 (برجام) متمرکز است. بر اساس آن تفاهم از ايران درخواست شد براي محدودسازي غنيسازي در سطح و ميزان در حالي که هيچ سندي مبني بر انحراف ايران از مسير صلحآميز وجود نداشت با اين حال ايران اين مساله را براي راستيآزمايي و اطمينان جامعه بينالملل پذيرفت علاوه بر اين محدوديتهاي ديگر هستهاي را نيز ايران پذيرفت که در نوع خود قابل توجه بود. سيد مهدي ذاکريان گفت: در مقابل غرب پذيرفت در ازاي اين راستي آزمايي مرحلهاي محدوديتهاي ملي و بينالمللي ايران تحت تاثير موضوع هستهاي برداشته شود و در پايان حتي ايران ميتوانست غنيسازي عادي مثل هر کشور ديگري براي اهداف صلح آميز داشته باشد. وي افزود: جامعه بينالملل منهاي آمريکا هم چنان بر اين تفاهم و اعتبار آن تاکيد دارد و بر همين اساس آنچه بر مبناي برجام و قطعنامه 2231 وجود دارد را تاييد مي کند. وي با اشاره به تاثير لغو محدوديت تسليحاتي ايران که از 13 سال گذشته به بهانه فعاليتهاي هستهاي ايران اعمال شده است، بيان کرد: در اين راستا همه محدوديتهايي که در گذشته بوده است، صفر ميشود اما اينکه در عمل شاهد قرارداد نظامي ميان ايران و کشورهاي ديگر به طور وسيع باشيم، برميگردد به اين که نيازهاي استراتژيک و لجستيکي کشور در حوزه دفاعي چيست. يا تا چه اندازه علاقهمندي ميان ايران و کشورهاي ديگر براي همکاري در اين زمينه وجود دارد. به علاوه همان قدر که قبل از اين تحريم، ايران نياز استراتژيک به تجهيزات دفاعي و ضرورت تامين آن از خارج وجود داشته است الان هم بايد در همان سطح به مساله نگاه شود، با اين تفاوت که قبلا شايد براي نقل و انتقال مالي و لجستيکي هرگونه تجهيزات مشکلي نداشتيم، اما الان در حوزه نقل و انتقالات مالي و ترانزيتي تحريم هستيم و اين مانع ايجاد مي کند. اين استاد دانشگاه در رابطه با رويکرد کشورهاي عضو شوراي امنيت و نيز جامعه بينالملل پس از 27 مهرماه اظهار کرد: آنچه مسلم است اينکه آمريکا به اجراي برجام تن نداد و آن را ترک کرد و ساير کشورها را هم براي همراهي با خود دچار مزاحمت کرد که اين نقض برجام و قطعنامه 2231 است. کشورهاي مختلف به ويژه کشورهاي عضو برجام بايد تلاش کنند تا کانال سياسي و مذاکره و رايزنيهاي دو جانبه و چندجانبه فعال شود تا از اين مسير در گذر زمان راهکاري به دست آيد و در اين راستا مهم است که کشورهاي عضو برجام سهم بيشتري را داشته باشند. از سويي چين و روسيه که سياستگذاريهاي توامان همکاري و ستيز با آمريکا دارند در اين چارچوب نقش مهمي خواهند داشت. در ايران مهم است که براي همبستگي ملي و عبور از اين شرايط تعاريف تازهاي از همکاري و ستيز ارائه شود. تعاريف کلاسيک ايران از امنيت، قدرت، استقلال، پيشرفت، نفوذ و اعتبار در نظام بينالملل نيازمند بازبيني اساسي است. ذاکريان عنوان کرد: آمريکا اقدامات زيادي در اين راستا و فشار حداکثري به ايران براي کشاندن او به پاي ميز مذاکره انجام داد اما موفق نشد. آنها هر مهره اين شطرنج را که جلو بردند به نتيجه نرسيدند.