افسردگی فصلی، علل و درمان
نوعي از افسردگي با نام «افسردگي فصلي» در فصلهاي پاييز و زمستان بهدليل کوتاهبودن روزها و سرد بودن هوا ممکن است برخي افراد را درگير کند. برخي از افراد تنها در فصلهاي خاصي از سال، علائم افسردگي را از خود نشان ميدهند که به آن افسردگي فصلي يا SAD گفته ميشود. اکثر افراد مبتلا به افسردگي فصلي، در زمستان دچار دورههاي افسردگي ميشوند، زيرا عدم وجود نور کافي، در بروز اين اختلال تاثير چشمگيري دارد. افسردگي، به دورههايي گفته ميشود که فرد خلق پاييني را تجربه ميکند و شدت اين خلق پايين از نااميديهاي معمولي و هيجانهاي غمي که گاه و بيگاه همه افراد در زندگي روزمره خود تجربه ميکنند بيشتر است. در افسردگي علائمي چون اضطراب، ترس مرضي، فکر درباره مرگ، نشانههاي وسواسي، تغيير در روند خواب، تغيير در اشتها، تغيير در وزن بدون برنامه رژيم غذايي از پيش مشخص، و بدترشدن خلق در عصر نيز ديده شود. براي تشخيص يک دوره افسردگي، حداقل بايد چهار نشانه از مجموعه نشانههاي گفته شده در بيشتر روزهاي هفته و بيشتر ساعات روز و دستکم به مدت دو هفته ادامه داشته باشند و برخي عملکردهاي زندگي فرد را تحتتاثير قرار دهند. بنابراين چنانچه نشانهها کمتر از دو هفته ادامه داشته باشند، يا تعداد نشانههايي که فرد تجربه ميکند کمتر از چهار مورد باشد و نقص قابلتوجهي در عملکردهاي زندگي فرد ايجاد نکرده باشند، نميتوانند بهعنوان يک دوره افسردگي در نظر گرفته شوند و ممکن است فرد تنها يک غمگيني يا خلق پايين را تجربه کند که نميتوان به آن افسردگي گفت.طبق پژوهشها، 75 درصد مبتلايان به افسردگي فصلي را زنان تشکيل ميدهند، مبتلايان به افسردگي فصلي، با تغيير فصل روند بهبودي از خود را نشان ميدهند، اما اين اختلال براي فرد آزاردهنده است و استفاده از خدمات روان درماني ميتواند براي رويارويي بهتر با اين اختلال، کمککننده باشد. بهطور کلي شيوههاي درماني پيشنهاد شده براي افسردگي فصلي، تقريبا شبيه همان شيوههايي است که براي افسردگي عمده نيز استفاده ميشوند و جهت درمان ميتوان از انواع مداخلات رواندرماني مانند درمانشناختي رفتاري، پذيرش و تعهد درماني و همچنين مداخلات دارودرماني استفاده شود.
